نظریه ادبی سبک هندی؛ با تاکید بر اشعار صائب تبریزی

چکیده:
دیدگاه هایی که شاعران هر دوره درباره تعریف شعر ارائه می‏کنند، روشنگر ویژگی های نوع شعری است که در آن دوره مقبول طبع آنان قرار می‏گرفته است. مجموع این دیدگاه ها به طورکلی می‏تواند به لحاظ نظری تعریف شعر مطلوب را در هر عصری برای ما روشن سازد؛ ازاین‏رو، می‏توانیم از این دیدگاه ها به «نظریه ادبی» آن عصر یا دوره تعبیر کنیم. شاعران عصر صفوی و به ویژه برجسته‏ترین آنها، یعنی صائب تبریزی نیز دیدگاه هایی درباره شعر در اشعارشان مطرح کرده و تعریفی متفاوت با دوره های پیشین از شعر ارائه کرده‏اند. مقاله حاضر سعی دارد با جست وجو در اشعار شاعران برجسته عصر صفوی و با کمک گرفتن از شعر این شاعران، ویژگی های نظریه شعری این عصر را بررسی و تبیین کند و جنبه های آن را بکاود. در این پژوهش تاکید عمده بر شعر صائب بوده است؛ زیرا برجسته‏ترین شاعر سبک هندی است. بررسی حاضر به این نتیجه دست می‏یابد که تعریف شاعران از نوع شعر مطلوب در این عصر با تعریف آن در دوره های قبلی کاملا متفاوت است. معنی و مضمون بیگانه، به عنوان مهم‏ترین عنصر اصلی در تعریف و ارزیابی شعر مطرح می‏شود که رعایت نکردن آن عدم پذیرش و مقبولیت شعر را از سوی شاعران در پی دارد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
133 -149
لینک کوتاه:
magiran.com/p1846574 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.