بررسی سمیت پروتئین نوترکیب آنتی ژن حفاظتی باسیلوس آنتراسیس به شکل آزاد و کپسوله شده توسط کوپلیمرهای دوبلوکه PLA-PEG و PCL-PEG بر روی رده سلولی Vero

پیام:
چکیده:
سابقه و اهداف
باسیلوس آنتراسیس عامل بیماری مهلک سیاه زخم است. استفاده از واکسن یکی از راه-های موثر مقابله با سیاه زخم می باشد. واکسن های ساخته شده مورد پذیرش باید زیست سازگار و بدون سمیت باشند. هدف این پژوهش بررسی اثر سمیت سلولی پروتئین نوترکیب آنتی ژن حفاظتی باسیلوس آنتراسیس به شکل آزاد و کپسوله شده توسط کوپلیمرهای دوبلوکه PLA-PEG و PCL-PEG بر روی رده سلولی اپی تلیال کلیه میمون سبز آفریقایی (Vero) به منظور به دست آوردن میزان تاثیر مخرب این کاندید واکسن می باشد.
روش بررسی
در این مطالعه تجربی پروتئین نوترکیب آنتی ژن حفاظتی باسیلوس آنتراسیس (PA63) در باکتری اکولای بیان و توسط کروماتوگرافی تمایلی ستون نیکل تخلیص شد. در ادامه PA63 توسط کوپلیمرهای دوبلوکه PLA-PEG و PCL-PEG با استفاده از روش تبخیر حلال کپسوله شد. در نهایت آزمون سمیت سلولی PA63 و نانوذرات به دست آمده با استفاده از آزمون استاندارد MTT بر روی رده سلولی Vero انجام گردید.
یافته ها
نتایج حاصل از آزمون MTT عدم سمیت کاندید واکسن مورد نظر را نشان داد. همچنین میزان مرگ و میر سلول های مورد آزمون در مقابل آنتی ژن کپسوله شده در نانوذرات کمتر از آنتی ژن آزاد بوده است.
نتیجه
با توجه به نتایج به دست آمده می توان از فرمولاسیون نانو واکسن تهیه شده برای کاهش اثر سمیت سلولی آنتی ژن تهیه شده در محیط زنده استفاده کرد و در نهایت به واکسن اثرگذار و زیست سازگار مهندسی شده نوترکیب دست یافت.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
377 -386
لینک کوتاه:
magiran.com/p1929059 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.