واکنش صفات کمی و کیفی ژنوتیپ های چغندرقند به تاریخ های مختلف کاشت و برداشت

پیام:
چکیده:
در مناطق نیمه‎خشک (مانند ایران) ، آب عمده‎ترین عامل محدودکننده رشد و عملکرد چغندرقند محسوب می‎شود. از جمله روش‎های کاهش مصرف آب در زراعت چغندرقند می‎توان به اصلاح رقم‎هایی با قابلیت‎انعطاف طول دوره رشد بسته به شرایط محیطی اشاره کرد. این مطالعه طی دو سال زراعی 1394 و 1395 در ایستگاه تحقیقات چغندرقند مرحوم مطهری به‎صورت اسپلیت‎فاکتوریل در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی در چهار تکرار اجرا شد. کرت‎های اصلی به تاریخ‎کاشت (شامل دو سطح دهه سوم فروردین و دهه اول تیر) و ترکیب فاکتوریل سه تاریخ‎برداشت (بیستم مهر، دهم و سی‎ام آبان) و شش رقم شامل هیبریدهای امیدبخش (7112*261) *5RR-87-HF. 33 و 261*276. P. 77. SP. 19 و رقم‎های تجارتی پارس، جلگه، پایا و IR7 به‎عنوان کرت‎های فرعی درنظر گرفته شدند. پتانسیل تولید محصول ریشه و شکرخام بهازای هر هفته تاخیر در کاشت معادل 8/3-5/3 درصد کمتر شد. معنی‎دار شدن اثرمتقابل تاریخ‎کاشت × ژنوتیپ در سطح احتمال پنج درصد نشان داد واکنش ژنوتیپ‎های مختلف نسبت به کوتاه شدن دوره رشد متفاوت است. ژنوتیپ‎های برتر برای کشت دیرهنگام از طریق ترکیب دو مولفه کمترین واکنش به تاخیر در کاشت و در عین حال، بیشترین عملکرد در شرایط کشت دیرهنگام به‎ترتیب از لحاظ عملکرد ریشه رقم‎های پایا، IR7 و پارس، عملکرد شکرخام رقم‎های IR7 و پایا بودند. باوجود آن‎که اثر مستقیم تاریخ‎برداشت بر عملکرد ریشه و شکرخامو عیار قند به‎واسطه معنی‎دار شدن اثرمتقابل سال × تاریخ‎ برداشت، معنی‎دار نشد اما در مجموع طی سال 1394 به‎تاخیر انداختن ‎برداشت از بیستم مهر به دهم آبان موجب افزایش 21و38 درصدی عملکرد ریشه و شکرخام و هم‎چنین افزایش 72/1 واحدی عیار قند شد. بنابراین، تاریخ برداشت دهم آبان، مناسب‎ترین زمان برداشت چغندرقند در منطقه کرج محسوب می‎شود. عدم تاثیر معنی‎دار اثرمتقابل تاریخ‎کاشت × تاریخ‎برداشت بر صفات مختلف نشان داد نمی‎توان با به‎تعویق انداختن تاریخ‎برداشت، اثرات تاخیر در کاشت را جبران کرد. در مجموع، نتایج مطالعه حاضر نشان داد به‎ازای هر روز تعجیل در کاشت (حدفاصل دهه سوم فروردین و دهه اول تیر) ، عملکرد ریشه، عملکرد شکرخام به‎ترتیب معادل 400 و 50 کیلوگرم در هکتار به‎ازای هر روز به‎‎تعویق انداختن برداشت (حدفاصل بیستم مهر تا دهم آبان) ، صفات یادشده به‎ترتیب معادل 370 و 100 کیلوگرم در هکتار افزایش می‎یابد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
1 -15
لینک کوتاه:
magiran.com/p1937151 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.