میزان آلودگی، کمیت و تنوع گونه ای باکتری های اسپوردار هوازی در ادویه ها و گیاهان معطر عرضه شده در تبریز

پیام:
چکیده:
این تحقیق با هدف بررسی میزان آلودگی، کمیت و تنوع گونه ای باکتری های اسپوردار هوازی در ادویه ها و سبزی ها معطر عرضه شده در تبریز انجام گرفت. برای تهیه نمونه های ادویه و گیاهان معطر به عطاری ها و مراکز فروش در نواحی مختلف شهر تبریز مراجعه و به صورت تصادفی تعداد 5 نمونه از 25 ادویه مختلف (در مجموع 125 نمونه)، جمع آوری گردید. نمونه ها با استفاده از روش استاندارد پلیت کانت و آزمون های بیوشیمیایی متداول شمارش و تشخیص تفریقی داده شدند. طبق نتایج، پایین ترین و بالاترین تعداد باکتری های اسپوردار مزوفیل به ترتیب در گشنیز (میانگین log cfu/g 4/15±0/56) و زردچوبه (میانگین log cfu/g 7/02±0/60) مشاهده شد. از نظر باکتری های اسپوردار ترموفیل، شوید (میانگین log cfu/g 4/73±0/86) و فلفل سیاه (میانگین log cfu/g 7/20±0/81) به ترتیب کم ترین و بیشترین بار میکروبی را داشتند. بیشترین درصد فراوانی گونه های مزوفیل مربوط به باسیلوس کواگولانس (9/13) بود؛ در حالی که بیشترین گونه های ترموفیل شامل باسیلوس ماسرانس (99/16 درصد)، پانتوتنتیکوس (53/15 درصد) و سرئوس (07/14 درصد) بودند. در بین ادویه های مورد بررسی، بیش ترین تنوع گونه ای باسیلوس های مزوفیل و ترموفیل به ترتیب در گلپر (11 گونه) و سماق (10 گونه) یافت شد. یافته های مطالعه نشان داد اکثر ادویه های عرضه شده در تبریز دارای بار میکروبی بالایی از نظر باکتری های اسپوردار هوازی ترموفیل و مزوفیل بودند و از این نظر می توانند منبع آلودگی در غذایی باشند که در ترکیب آن ها مورد استفاده قرار می گیرند.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
9 -20
لینک کوتاه:
magiran.com/p1947060 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.