بررسی نقش اینتگرون کلاس 1 درشیوع ژن های بتالاکتامازی کلاس D (oxa-2 , oxa-10) همراه با تعیین نوع الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی در سویه های سودوموناس جدا شده ازنمونه های بالینی

پیام:
چکیده:
سابقه و هدف

به دلیل وجود ژن های مقاومتی و جابه جایی آن ها در بین گونه های سودوموناس، درمان عفونت های ناشی از آن ها دشوار شده است. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی ژن های Int1، OXA-2، OXA-10 و هم چنین مقاومت آنتی بیوتیکی در بین سودوموناس های جدا شده بوده است.

مواد و روش ها

دراین تحقیق ، تعداد 120 جدایه مشکوک به جنس سودوموناس جمع آوری گردید. پس از انجام آزمون های بیوشیمیایی، تایید جنس با استفاده از پرایمر اختصاصی ژن S rRNA16صورت گرفت. فراونی ژن های بتالاکتامازی با استفاده از روش مولکولی PCR و مقاومت آنتی بیوتیکی ارزیابی گردید.

یافته ها

نتایج این پژوهش نشان داد که 5/78% از جدایه ها حاوی ژن OXA-10، 57/77% ژن OXA-2 و 58/34% حاوی ژن Int1 هستند. هم چنین 38/95 درصد نمونه ها جزء گروه MDR بودند. بیش ترین مقاومت با 44/79% فراوانی به سفپیم و کم ترین مقاومت با 28/10% فراوانی مربوط به توبرامایسین به دست آمد.

نتیجه گیری

ژن اینتگرون کلاس1 و ژن های بتالاکتامازی OXA-2 و OXA-10 از نظر هم زمانی رابطه معنی داری را از خود نشان ندادند. تولید آنزیم بتالاکتاماز باعث افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی می شود و با توجه به نتایج سایر تحقیق ها میزان فراوانی آن ها رو به افزایش است. این موضوع سبب می شود تا برروی تجویز و مصرف آنتی بیوتیک کنترل بیش تری صورت گیرد.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
37 -45
لینک کوتاه:
magiran.com/p1959372 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!