ارزیابی ویژگی های رئولوژیکی و ساختاری کمپلکس کواسرواسیون کنسانتره پروتئین آب پنیر- صمغ کتیرا

پیام:
چکیده:
کواسرواسیون بین بسپارهای زیستی از طریق ایجاد برهم کنش الکترواستاتیک بین گروه های دارای بار مخالف تولید می شود. پروتئین و پلی ساکارید دو بسپار زیستی رایج جهت تولید کمپلکس از طریق برهم کنش های الکترواستاتیک می باشند که می توانند سبب تشکیل کمپلکس محلول پایدار و یا نامحلول گردند. در این پژوهش، تولید و ویژگی های کمپلکس حاصل از کنسانتره پروتئین آب پنیر- صمغ کتیرا مورد بررسی قرار گرفت. به منظور یافتن pH بهینه تشکیل کمپلکس، مقدار جذب در محدوده وسیعی از pH (8-2)، اندازه ذرات، پتانسیل زتا، ریزساختار و ویژگی های رئولوژیکی نمونه برای تعیین نسبت بهینه پروتئین و پلی ساکارید بررسی گردید. طبق اطلاعات به دست آمده، بهترین مقدار pH برای تشکیل کمپلکس کنسانتره پروتئین آب پنیر- صمغ کتیرا 4/5 بود. براساس نتایج، با افزایش مقدار صمغ کتیرا تا0/75 درصد وزنی/وزنی در غلظت ثابت پروتئین (0/5 درصد وزنی/وزنی) کمترین و بیشترین اندازه ذرات به ترتیب در نسبت 1:1 (3018 نانومتر) و 10:1 (4070 نانومتر) پروتئین به پلی ساکارید مشاهده گردید. پتانسیل زتا از مقدار 3/11+ میلی ولت در غیاب صمغ کتیرا تا 6/82- میلی ولت در غلظت 0/75 درصد صمغ کتیرا تغییر یافت. تصاویر میکروسکوپی نیز وجود ذرات کروی مجزا (به جزء غلظت 0/05 درصد صمغ کتیرا) را نشان دادند. مناسب ترین مدل رئولوژیکی برای بیان رفتار سیالیت کمپلکس ها به نسبت پروتئین-پلی ساکارید بستگی داشت و رفتار سیالیت غالب بر این سامانه ها رفتار رقیق شونده با برش بود. افزایش غلظت کتیرا سبب افزایش گرانروی ظاهری، ضریب قوام و مقدار تنش تسلیم شده و به کاهش شاخص توان منجر گردید.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
225 -237
لینک کوتاه:
magiran.com/p1968453 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!