مدل سازی و پایش شاخص های کیفیت آب زیر سطحی دشت سیستان با استفاده از سامانه های اطلاعات جغرافیایی

نویسنده:
پیام:
چکیده:
بررسی تغییرات مکانی پارامترهای کیفی آب زیرزمینی در شناخت وضعیت کیفی آبخوان، منابع آلوده کننده و تعیین مناسب ترین راهکارهای مدیریتی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. روش های زمین آماری و GIS می توانند در این راستا ابزار مفیدی باشند. هدف از این پژوهش ارزیابی روش های زمین آمار به منظور بررسی و تحلیل مکانی میزان شوری، نیترات و کل مواد جامد محلول آب های زیرسطحی دشت سیستان در شمال استان سیستان و بلوچستان می باشد. برای این منظور از روش های زمین آماری کریجینگ معمولی (OK) و کریجینگ ساده (SK) و روش های معین مانند عکس فاصله (IDW)، تخمین گر موضعی (LPI)، تخمین گر عام (GPI) و تابع شعاعی (RBF) استفاده گردید. در ابتدا نرمال بودن داده ها مورد بررسی قرار گرفت و داده های غیر نرمال به روش لگاریتمی نرمال شد. سپس تجزیه و تحلیل واریوگرام ها انجام گرفت. ارزیابی نتایج با استفاده از روش ارزیابی متقابل صورت گرفت. نتایج برازش مدل ها نشان داد شاخص EC و TDS از مدل گوسی و شاخص نیترات از مدل کروی پیروی می کند و روش کریجینگ ساده جهت تهیه نقشه پهنه بندی شوری و نیترات و کریجینگ معمولی جهت تهیه نقشه پهنه بندی تغییرات کل مواد جامد محلول در منطقه مناسب می باشد. همچنین نتایج نشان داد که از نظر کل جامدات محلول، آب های زیرسطحی منطقه بر اساس دیاگرام شولر در دسته خوب تا قابل قبول  و از نظر کیفیت شوری جهت استفاده در کشاورزی در گروه دارای مشکل متوسط تا شدید قرار می گیرند.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
15 -23
لینک کوتاه:
magiran.com/p1971748 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!