تاثیر شیاف پروژسترون واژینال در پیشگیری از زایمان زودرس

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف
زایمان پیش از موعد از علل اصلی مرگ ومیر نوزادی در سطح جهان محسوب می شود، لذا پیشگیری از زایمان زودرس از اهداف اصلی مراقبت های مامایی است. مطالعه حاضر به منظور بررسی تاثیر شیاف پروژسترون واژینال در پیشگیری از زایمان زودرس انجام شد.
روش بررسی
در این کار آزمایی بالینی تصادفی 200 زن باردار تک قلو با سن حاملگی 34-24 هفته با تشخیص زایمان زودرس تحت درمان با سولفات منیزیم وریدی و کورتیکو استروئید قرار گرفتند. در گروه مداخله (100 نفر) علاوه بر داروهای فوق،200 میلی گرم شیاف پروژسترون در شروع درمان و سپس هر 12 ساعت تا از بین رفتن انقباضات رحمی تجویز گردید و پس از توکولیز موفق شیاف پروزسترون تا پایان 34 هفتگی ادامه داده شد. نتایج مامایی شامل فاصله زمانی بین شروع توکولیز تا از بین رفتن انقباضات رحمی، فاصله زمانی تا وقوع زایمان، سن بارداری در زمان زایمان و پیامدهای نوزادی در دو گروه ثبت گردید.
یافته ها
میانگین فاصله زمانی بین شروع توکولیز تا از بین رفتن انقباضات رحمی در گروه کنترل 3.78±6.33 ساعت و در گروه مداخله 3.07±6.72 ساعت بود (0.432=p). فاصله بین توکولیز موفق تا وقوع زایمان در دو گروه به ترتیب 21.9±35.1 و 1/25±7/36 روزبود (0.634=p). از نظر سن بارداری در هنگام زایمان و پیامدهای نوزادی بین دوگروه اختلاف معنی داری دیده نشد. هر چند مورتالیتی نوزادی در گروه کنترل دو برابر گروه مداخله بود ولی این اختلاف معنی دارنبود (0.194=p).
نتیجه گیری
مطالعه حاضر نشان داد تجویز شیاف پروژسترون واژینال تاثیری در پیشگیری از زایمان زودرس ندارد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
111 -118
لینک کوتاه:
magiran.com/p1981747 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.