اثر تمرین هوازی با و بدون محدودیت جریان خون بر طول گام و تعادل زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف
مالتیپل اسکلروزیس، یک بیماری خودایمنی است که باعث آسیب میلین سیستم  عصبی مرکزی می شود. هدف از مطالعه ی حاضر، بررسی اثر تمرین هوازی با و بدون محدودیت جریان خون بر طول گام و تعادل زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس بود.
روش بررسی
24 بیمار داوطلب با درجه ی ناتوانی بین 4-1 (قد: cm 27/7 ± 5/159، وزن: kg 58/8 ± 54/61، سن: 23/8 ± 08/37 سال)، بطور تصادفی به دو گروه تمرین هوازی بدون محدودیت جریان خون (12=n) و گروه تمرین هوازی با محدودیت جریان خون (BFR، 12=n) تقسیم شدند. هر دو گروه به مدت 6 هفته و 3 جلسه در هفته به رکاب زدن بر روی دوچرخه ی آبی (3 نوبت 6 دقیقه ای با 1 دقیقه استراحت بین نوبت ها و HRmax 65% -60) پرداختند. جهت ایجاد محدودیت جریان خون از کاف بر روی قسمت فوقانی پا با فشار10 ± 96 میلی متر جیوه استفاده شد. برای اندازه گیری طول گام و تعادل، به ترتیب از دوربین و مقیاس تعادل برگ استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی در سطح معناداری 05/0> P استفاده شد.
یافته ها
نتایج نشان داد هر دو نوع تمرین باعث افزایش معنادار طول گام پای چپ (05/0>p) و تعادل (05/0>p) بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس شدند اما موجب کاهش معنی دار طول گام پای راست (05/0>p) شدند.
نتیجه گیری
به نظر می رسد هر دو نوع تمرین هوازی با و بدون محدودیت جریان خون موجب بهبود تعادل در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس می شوند اما در رابطه با اثر آنها بر طول گام نیاز به بررسی بیشتر می باشد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
185 -198
لینک کوتاه:
magiran.com/p2000719 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.