ارزیابی کیفیت زندگی و خودمراقبتی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، مراجعه کننده به بیمارستان آیت الله گلپایگانی شهر قم در سال 1395

آرتریت روماتوئید، یک بیماری التهابی خودایمنی است که منجر به تخریب مفصل و ناتوانی بیماران می شود. افراد مبتلا به این بیماری در معرض کاهش کیفیت زندگی قرار دارند. عامل کلیدی در مدیریت موفق آرتریت روماتوئید، داشتن رفتار ��ودمراقبتی مناسب است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی رفتار خودمراقبتی و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید شهر قم صورت گرفت.

این مطالعه مقطعی به روش توصیفی - تحلیلی بر روی 200 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید، مراجعه کننده به کلینیک شهر قم در سال 1395 انجام شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه های سازه های کیفیت زندگی (SF-20) و رفتارهای خودمراقبتی جمع آوری و پرسشنامه ها از طریق مصاحبه تکمیل شدند. داده ها با استفاده از آزمون های تی مستقل، آنالیز واریانس مستقل یک طرفه، آزمون تعقیبی دانکن و ضریب همبستگی پیرسون با سطح اطمینان 95% تجزیه وتحلیل شدند.

میانگین سنی شرکت کنندگان، 3/10±3/48 سال و 77% زن و 23% مرد بودند. نتایج همبستگی بین خودمراقبتی و کیفیت زندگی با سن بیماران، ارتباط معنی دار معکوسی نشان داد و ارتباط بین خودمراقبتی و کیفیت زندگی، معنی دار مثبت بود. همچنین با افزایش میزان خودمراقبتی، کیفیت زندگی بیماران از وضعیت مطلوب تری برخوردار بود (001/0>p، 583/0=r).

نتایج این مطالعه نشان داد متغیرهای رفتارهای خودمراقبتی به طور غیرمستقیم برروی کیفیت زندگی بیماران آرتریت روماتوئید موثر است. بنابراین، شناسایی بهتر عوامل پیش بینی کننده کیفیت زندگی بیماران آرتریت روماتوئید توسط کارکنان بهداشتی به منظور مداخلات موثر بهداشتی در جهت ارتقای کیفیت زندگی این بیماران، از موارد ضروری است.