واکاوی سخنرانی حسن روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال1396با رویکرد تحلیل گفتمان پل جی

در برهه کنونی تریبون سازمان ملل به ابزاری برای پیشبرد اهداف دیپلماسی عمومی کشورها تبدیل شده و رهبران کشورها با بهره‏گیریاز این فرصت مغتنم می‏کوشند با رسانه های داخلی و بین المللی و نیز مسئولان و مقامات کشورهای دیگر ارتباط برقرار کرده و برای تبیین مواضع کشور خود با آنها گفتگو کنند. پژوهشحاضر سعی دارد سخنرانی حسن روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1396(2017 میلادی)را با رویکرد تحلیل گفتمان جیمز پل جی (2014، 2018) تحلیل کند. یافته های پژوهش بیانگر آن است که گفتمان روحانی بر هشت محور اصلی متمرکز بوده است: (1) دموکراسی و حقوق بشر؛ (2) اعتدال؛ (3) تنوع فرهنگی و مذهبی؛ (4) برجام و پاسخ به نقض آن؛ (5) تعامل و مذاکره؛ (6) توان موشکی ایران؛ (7) تروریسم‏پروری آمریکا؛ (8) ظرفیت اقتصادی ایران. علت برجسته‏سازی و پرداختن به این هشت مورد تاثیرپذیری از منازعات غالب جهان و رابطه بینامتنیت با گفتمان رییس‏جمهور آمریکا بوده است.این یافته ها همچنین بیانگر آن است که برجسته‏ترین هویت‏ها در سخنرانی روحانی،«ایران» و «ملت ایران» بوده ومهم‏ترین پیوندی که در گفتمان روحانی وجود دارد،پیوند میان صلح و امنیت با توسعه و پیشرفت کشورها است. همچنین می‏توان نظام نشانه‏ای غالب در گفتمان روحانی را نظام نشانه‏ای حقوقی دانست.