مقایسه تغییرات بیان ژن های مرتبط با مسیرهای سیگنالینگ سنتز و تجزیه پروتئین عضله اسکلتی ناشی از دو پروتکل تمرین ورزشی

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف
توده عضله اسکلتی به تعادل بین سنتز و تجزیه پروتئین بستگی دارد که در شرایط بیماری و پیری دچار تغییر می شود. تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر دو پروتکل تمرینی بر تغییرات برخی ژن های درگیر در مسیر سنتز و تجزیه پروتئین، به منظور دستیابی به یک برنامه تمرینی موثرتر هنگام بروز شرایط پاتولوژیک، فرآیند پیری و بهبود عملکرد ورزشکاران انجام شد.
روش بررسی
در این مطالعه تجربی، موش های صحرایی هشت هفته ای نژاد ویستار به طور تصادفی به سه گروه تمرین مقاومتی، تناوبی پرشدت و شاهد تقسیم شدند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، عضلات نعلی جدا و جهت بررسی بیان ژن، در دمای 80- درجه سانتیگراد نگهداری شدند. تفاوت های بین گروهی، با استفاده از آزمون های پارامتریک و ناپارامتریک در سطح معنی داری، 0/05˂α تجزیه وتحلیل شدند.
یافته ها
افزایش بیان ژن AKT1 و Rps6kb1 نسبت به گروه شاهد در هر دو گروه تمرینی معنی دار بود (به خصوص گروه مقاومتی). همچنین بیان ژن های مرتبط با مسیر تجزیه پروتئین (MuRF1 و Map1LC3a)، توسط هر دو پروتکل، به ویژه تناوبی پرشدت سرکوب و به وسیله روش وسترن بلاتینگ مورد تایید قرار گرفت.
نتیجه گیری
 با توجه به اینکه بیان ژن های مرتبط با سنتز پروتئین توسط تمرین مقاومتی افزایش می یابد و ژن های درگیر در روند تجزیه پروتئین توسط پروتکل تناوبی پرشدت سرکوب می شوند؛ بنابراین کاربرد عملی دو پروتکل به طور همزمان به منظور کاهش آتروفی عضلانی در شرایط پاتولوژیک و سالمندی، همچنین افزایش قدرت عضلانی برای بهبود عملکرد ورزشی می تواند موردتوجه قرار گیرد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
27 -37
لینک کوتاه:
magiran.com/p2012422 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!