معرفی کاربرد رادیونوکلوئید پلوتونیوم در تحقیقات فرسایش خاک

پیام:
چکیده:
فرسایش خاک تهدیدی جدی برای زندگی بشر می باشد. از این رو استفاده از روش های مناسب جهت ارزیابی میزان فرسایش و رسوبگذاری و همین طور اجرای برنامه های حفاظت خاک امری ضروری است. از رادیونوکلوئیدهای ریزشی از قبیل بریلیم-7 (Be7)، سرب-210 (Pb210) و سزیم-137 (Cs137) به عنوان ردیاب برای ارزیابی میزان جابجایی خاک در مطالعات مختلف استفاده شده است. در این مقاله، کارایی ایزوتوپ های پلوتونیوم- 240+239 (Pu240+239) به عنوان یک ردیاب جدید جهت ارزیابی میزان فرسایش و رسوبگذاری بررسی شده است. ایزوتوپ های پلوتونیوم عمدتا در نتیجه فعالیت های هسته ای شامل آزمایش ها و انفجار سلاح های اتمی به محیط وارد می شوند و از میان آن ها ایزوتوپ های Pu240+239 دارای مزایایی از جمله نیمه عمر بالا، قابل دسترس بودن در محیط، دقت مناسب روش های اندازه گیری و یکنواخت بودن مقدار آن ها در نقاط مرجع، می باشند. تاریخچه استفاده از پلوتونیوم به عنوان ردیاب جابجایی خاک به سال 1978 بر می گردد و تا به امروز تعداد اندکی مطالعه کاربردی در این مورد انجام شده است. بنابراین قابلیت استفاده به عنوان یک ردیاب مفید و قابل اطمینان جهت ارزیابی میزان جابجایی خاک در مقایسه با دیگر تکنیک های موجود را دارا می باشد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
15 -26
لینک کوتاه:
magiran.com/p2016854 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!