بررسی کارآیی نانولوله های کربنی تک دیواره و چند دیواره در حذف داروی استامینوفن از محیط های آبی: مطالعه ایزوترم و سینتیک جذب

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف

باقیمانده های دارویی در گروه آلاینده های نوظهور قرار دارند. داروها و متابولیت های آن ها، به علت ایجاد خطرات احتمالی و سمیت برای انسان و محیط، بایستی از منابع آبی حذف گردند. این مواد با روش های متعارف تصفیه آب و فاضلاب، به طور کامل حذف نمی شوند. هدف از این مطالعه، بررسی حذف استامینوفن با استفاده از نانولوله های کربنی تک دیواره و چند دیواره از محیط آبی بوده است.

روش تحقیق

در این مطالعه تجربی، اثر متغیرهای مختلف شامل: pH، غلظت اولیه استامینوفن، دوز جاذب، زمان تماس و سرعت اختلاط در حذف استامینوفن به وسیله نانولوله های کربنی تک دیواره و چند دیواره بررسی گردید. همچنین ایزوترم های جذب لانگمویر، فروندلیچ، Temkin، Dubinin-Rudeshkuvich و BET و سینتیک جذب شبه درجه اول و شبه درجه دوم نیز بررسی شد. غلظت استامینوفن به وسیله اسپکتروفتومتر در طول موج nm258  λ max=اندازه گیری شد.

یافته ها

نتایج آزمایش ها نشان داد که نانولوله های کربنی تک دیواره و چند دیواره به ترتیب قادر به حذف 59/38 و 24/28 درصد استامینوفن در زمان 45 دقیقه، در 7=pH هستند. با افزایش دوز نانولوله، درصد حذف افزایش و ظرفیت جذب کاهش یافت و فرآیند جذب بیشترین همبستگی را با مدل لانگمویر و سینتیک شبه درجه دو با 99/0R2> نشان داد.

نتیجه گیری

براساس نتایج به دست آمده مشخص شد که جاذب های نانولوله کربنی تک دیواره و چند دیواره به عنوان یک جاذب موثر در حذف استامینوفن از محلول های آبی می تواند در کنار روش های دیگر تصفیه مورد استفاده قرار گیرد.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
198 -212
لینک کوتاه:
magiran.com/p2027275 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!