صورت ‏های زمانی در رمان‏های مارگریت دوراس: بررسی جایگاه هستی ‏شناختی نویسنده بر اساس رویکرد ژیلبر دووران

پیام:
چکیده:

«زمان» همواره برای آدمی منبع ترس و اضطراب بوده است؛ چرا که گذر زمان او را به مرگ نزدیک می‏سازد. این مقاله در نظر دارد تا با روش تحلیلی نظام تخیلی که ژیلبر دووران تعریف کرده و در کتاب خود به نام ساختارهای مردم‏شناختی نظام تخیلی دسته‏بندی و تبیین کرده است، به این سوال پاسخ دهد که در رمان‏های مارگریت دوراس ترس از گذر زمان چگونه و بر اساس شکل‏گیری چه مجموعه صورت‏های زمانی بازتاب یافته است؟ بدین‏منظور شش رمان از مجموعه رمان‏های نویسنده که در طول سی سال تجربه نویسندگی او (1954م تا 1984م) به دست آمده انتخاب کردیم و با تکیه بر رویکرد مردم‏شناسی دووران که بر دسته‏بندی همگونگی صورت‏های زمانی و همگرایی ساختارهای تصویری نظام تخیلی متکی است، به تحلیل آثار او پرداختیم. به نظر می‏رسد که نظام تخیلی مارگریت دوراس، به رغم نوشتار مسطح و به ظاهر غیرتصویری خود، متبلور از صورت‏های زمانی هولناک است، صورت‏هایی که عمدتا با نمادهای ریخت‏حیوانی، ریخت‏تاریکی و ریخت‏سقوطی بازتاب یافته و نمایانگر جایگاه هستی‏شناسی پریشان‏گونه نویسنده است.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فرانسوی
صفحات:
83 -97
لینک کوتاه:
magiran.com/p2027542 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!