نقش تجربه ی ترومای دوران کودکی، واکنش پذیری شناختی و درد ذهنی در اقدام کنندگان به خودکشی و افراد بهنجار

پیام:
چکیده:

افکار خودکشی به افکار و باورهایی گفته می شود که فرد در مورد کشتن خودش دارد و از برنامه ریزی دقیق برای خودکشی تا یک احساس قابل ملاحظه را در برمی گیرد اما، شامل اقدام نهایی برای خودکشی نمی شود هدف این پژوهش، بررسی نقش تجربه ی ترومای دوران کودکی، واکنش پذیری شناختی و درد ذهنی در اقدام کننده به خودکشی و افراد بهنجار بود. برای این منظور طی یک پژوهش مقطعی- مقایسه ای،  برای این منظور 121 نفر از افراد اقدام کننده به خودکشی با مسمومیت دارویی از بین مراجعین بیمارستان امام خمینی (ره) شهر کرمانشاه به شیوه ی نمونه در دسترس انتخاب و  با 121 نفر از دانشجویان دانشگاه رازی از نظر تجربه ی کودک آزاری، واکنش پذیری شناختی و درد ذهنی مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج تحلیل به روش هم زمان،نشان داد که پانزده متغیر پیش بین 7/91 درصد پراش و درروش گام به گام سه متغیر پیش بین  2/89 درصد پراش برای تنها تابع ممیز از اختلاف بین دو گروه افراد اقدام کننده به خودکشی و دانشجویان تبیین می کند. به نظر می رسد با در نظر داشتن یافته های پژوهش حاضر می توان گفت که پوچی / بی ارزشی، تجربه ی ترومای دوران کودکی و ناتوانی در پذیرش و مقابله با عوامل شناختی منفی می توانند زمینه ساز اقدام به خودکشی شوند.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
77 -89
لینک کوتاه:
magiran.com/p2028162 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!