تاثیر غیبت از کار کوتاه مدت و بلند مدت بر شاخص توانایی انجام کار

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف

غیبت از کار ناشی از بیماری یک مشکل بزرگ اقتصادی اجتماعی است و هزینه های زیادی را به جوامع تحمیل می کند؛ از این رو طی سال های اخیر مورد توجه زیادی قرار گرفته است.غیبت از کار دارای شرایط پیچیده بوده و علل متعددی دارد.  غیبت از کار طولانی مدت، کارفرما را مجبور به واگذار کردن وظایف کارگر غایب به سایر کارگران یا جایگزین کردن کارگر می کند. علاوه بر این، مطالعات قبلی نشان می دهد که احتمال بازگشت به کار با افزایش مدت زمان غیبت از کار کاهش پیدا می کند. توانایی باقی ماندن در کار و اداره کردن نیازهای کاری به عنوان توانایی انجام کار مطرح شده است که در واقع تعادلی بین منابع کارگری و نیازهای کاری است
در مطالعات مختلف کاهش امتیاز WAI (Work ability index) در همراهی با افزایش بروز غیبت از کار و افزایش مدت غیبت گزارش شده است. هدف این مطالعه تعیین تاثیر غیبت از کار کوتاه مدت و بلند مدت بر شاخص توانایی انجام کار است.

روش بررسی

این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 806 کارگر یک کارخانه ی تولید قطعات خودرو انجام شد. از کارگران درخواست شد که یک پرسش نامه که توانایی انجام کار را با استفاده از (workability index) WAI اندازه گیری می کند، تکمیل کنند و اطلاعات مربوط به تعداد روزها و دوره های غیبت از کار و اطلاعات دموگرافیک افراد نیز جمع آوری شد. امتیاز WAI در کارگران دارای غیبت کوتاه مدت، بلند مدت و مجموع این دو ، با کارگران بدون غیبت مقایسه شد.

یافته ها

تمام افراد مورد مطالعه مرد بودند. میانگین امتیاز WAI ، 37/4 ±19/42 بود. آنالیز داده های مربوط به غیبت از کار نشان داد که 55/3 درصد از افراد، غیبت از کار ناشی از بیماری داشتند و از این تعداد 61/9 درصد مربوط به غیبت کوتاه مدت (کمتراز 3روز) و 38/1  درصد مربوط به غیبت بلند مدت (3 روز و بیشتر) بود. میانگین مدت زمان غیبت از کار در گروه با غیبت کوتاه مدت 0/498±1/44 و در گروه با غیبت بلند مدت 14/42±8/57 بود. میانگین  و انحراف معیار امتیاز WAI ، 4/37 ±42/19 بود.

 میانگین امتیاز کلی WAI  در افراد سیگاری کمتر از افراد غیر سیگاری بود (4/8±41/0در مقابل 4/2±42/4،  0/001> Pvalue). افراد دارای شاخص توده بدنی بالاتر، امتیاز WIA کمتری داشتند (BMI کمتر از 25 : 3/4±5/42  در مقابل 25≤ BMI :4/3±41/9، 0/049=Pvalue  ). امتیاز WAI  در جمعیت مورد مطالعه بر اساس سن، سابقه کار، تحصیلات، شیفت کاری و گروه کاری تفاوت معنی داری نداشت. میانگین (انحراف معیار) امتیاز WAI در کارگران دارای غیبت کوتاه مدت، بلند مدت و مجموع این دو به ترتیب (3/97)41/97، (5/30)40/62، (4/56)41/45و در کارگران بدون غیبت  (3/93) 43/09بود. WAI در کارگران دارای غیبت کمتر از گروه بدون غیبت] 0/001>Pvalue و (2/79=OR  4/76-1/63=CI95%)[و دربین افراد دارای غیبت، درکارگران با غیبت بلندمدت کمتر از غیبت کوتاه مدت بود]0/001>Pvalue و (3/06=OR  5/36-1/74=CI95%)[. پس از تعدیل اثر سایر متغیرها ، همراهی بین WAI و غیبت از کاردر دو گروه با و بدون غیبت و همچنین بر اساس غیبت کوتاه و بلند مدت، همچنان به صورت معنی داری وجود داشت (به ترتیب 019/0 ،001/0>Pvalue).

نتیجه گیری

یافته های این مطالعه نشان می دهد که WAI می تواند با غیبت از کار کوتاه مدت و بلند مدت همراهی داشته باشد و می توان از آن به عنوان ابزاری ساده و مفید جهت شناسایی کارگران در معرض غیبت از کار استفاده کرد.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
1 -12
لینک کوتاه:
magiran.com/p2029231 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!