اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر خودکارآمدی درد و ترس از پیشرفت بیماری میگرن در پرستاران زن شهر تبریز در سال 1398

پیام:
چکیده:
مقدمه

خودکارآمدی پایین در مدیریت درد و ترس از پیشرفت بیماری میگرن از جمله موضوعاتی هستند که لزوم ارائه مداخلات روان شناختی به افراد مبتلا به سردردهای میگرنی را ضروری می نمایند. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر خودکارآمدی درد و ترس از پیشرفت بیماری میگرن در پرستاران زن شهر تبریز در سال 1398 انجام  شد.

مواد و روش ها

این پژوهش، نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه پرستاران مبتلا به میگرن شهر تبریز در سال 1398 بود. تعداد 30 نفر که براساس ملاک‍های ICHD-3 و دریافت نمراه بالاتر از یک انحراف معیار در پرسشنامه سنجش علایم سردرد میگرن، تشخیص بیماری میگرن را دریافت کرده بودند، با استفاده از روش نمونه‍ گیری هدفمند انتخاب شده و به طور تصادفی ساده در گروه‍های آزمایش و گواه (15 نفر در هر گروه) جایگزین شدند. هر دو گروه‍ پرسشنامه‍ های خودکارآمدی درد نیکلاس و ترس از پیشرفت هرشباخ را تکمیل کردند. درمان شناختی- رفتاری گروهی طی 8 جلسه یک ساعته (هفته ای دو جلسه به مدت 4 هفته) در گروه آزمایش اعمال شد و گروه گواه مداخله‍ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره و تک‍متغیره تحلیل شدند.

یافته‍ ها

بین میانگین نمره های پس آزمون گروه آزمایش و گواه تفاوت معنی داری وجود داشت (001/0=p)، چنانچه مداخله مذکور باعث افزایش نمرات خودکارآمدی درد و کاهش ترس از پیشرفت بیماری در گروه آزمایش شد.

نتیجه‍ گیری

با توجه به کارآیی درمان شناختی- رفتاری بر افزایش خودکارآمدی درد و کاهش ترس از پیشرفت بیماری در پرستاران مبتلا به میگرن، استفاده از این روش درمانی توصیه می شود.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
23 -32
لینک کوتاه:
magiran.com/p2041406 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!