اثربخشی امیددرمانی بر خودمراقبتی بیماران مبتلابه دیابت نوع دو شهر سیرجان

پیام:
چکیده:
مقدمه

خودمراقبتی هسته اصلی مراقبت از بیماری های مزمن است. به نظر می رسد به کارگیری روش هایی در جهت ارتقای خودمراقبتی در بیماران مبتلابه دیابت، از استراتژی های ارتقای سلامت در آن ها باشد. هدف از این مطالعه تعیین اثربخشی امیددرمانی بر خودمراقبتی بیماران مبتلابه دیابت نوع دو است.

مواد و روش ها

پژوهش نیمه تجربی حاضر بر اساس طرح پیش آزمون-پس آزمون با 40 بیمار مبتلا به دیابت مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهر سیرجان در سال 98-1397 انجام شد. نمونه گیری هدفمند بود و نمونه ها به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده شدند. بیماران گروه مداخله، امیددرمانی بر اساس نظریه امید اشنایدر، هرث و راستون و مبتنی بر گزیده ای از اشعار مولانا با محوریت مباحث امید و مثبت نگری دریافت کردند. داده هایی که با استفاده از پرسشنامه خودمراقبتی Summary of Diabetes Self-Care Activities ، قبل، بلافاصله و سه ماه بعد از مداخله جمع آوری شده بودند، با روش تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر  تحلیل شدند.

یافته ها

نتایج نشان داد که پس از امیددرمانی، خودمراقبتی در گروه ها تفاوت معنی داری داشت به عبارت دیگر، امیددرمانی باعث افزایش معنی دار خودمراقبتی (001/0>p، 735/24=F) در بیماران مبتلابه دیابت نوع دو در گروه مداخله شده بود.

نتیجه گیری

در مطالعه حاضر، امیددرمانی موجب افزایش خودمراقبتی گردید، لذا در نظر گرفتن مداخلات امیددرمانی در برنامه ریزی های بهبود خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت ضروری به نظر می رسد.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
33 -44
لینک کوتاه:
magiran.com/p2041407 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!