اثر خاکپوش زنده بر عملکرد دانه، اجزای عملکرد و برخی ویژگی های مورفولوژیکی ارقام آفتابگردان (Helianthus annuus L.)

پیام:
چکیده:

به منظور ارزیابی تاثیر کشت شنبلیله به عنوان خاکپوش زنده بر عملکرد، اجزای عملکرد و برخی ویژگی های مورفولوژیکی آفتابگردان (Helianthus annuus L.)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه در سال زراعی 96-1395 اجرا شد. تیمارها شامل کشت شنبلیله به عنوان خاکپوش زنده در چهار سطح شاهد (بدون خاکپوش)، کشت شنبلیله پانزده روز قبل از کشت، همزمان با کشت و پانزده روز بعد از کشت آفتابگردان و سه رقم آفتابگردان فرخ، پروگرس و لاکومکا بود. نتایج نشان داد که استفاده از شنبلیله به عنوان خاکپوش زنده اثر معنی داری بر صفات قطر طبق، تعداد طبق در بوته، ارتفاع بوته، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیکی داشت و بیشترین قطر طبق (20/20 سانتی متر)، تعداد طبق در بوته (2/04)، عملکرد دانه (3834 کیلوگرم در هکتار) و عملکرد بیولوژیکی (14150 کیلوگرم در هکتار) با کشت همزمان خاکپوش زنده با آفتابگردان به دست آمد. کشت همزمان شنبلیله با آفتابگردان عملکرد دانه را در مقایسه با تیمار شاهد 39 درصد افزایش داد، در حالی که کشت شنبلیله پانزده روز قبل از کشت آفتابگردان باعث کاهش 2 درصدی عملکرد دانه در مقایسه با تیمار شاهد شد. در بین ارقام مورد ارزیابی بیشترین عملکرد دانه (3426 کیلوگرم در هکتار) به رقم لاکومکا اختصاص یافت. با توجه به اثر تاریخ کاشت شنبلیله روی صفات آفتابگردان و پاسخ های متفاوت ارقام مورد مطالعه، به طورکلی کشت همزمان شنبلیله با رقم لاکومکا بیشترین عملکرد را در شرایط آب و هوایی محل آزمایش به همراه داشت.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
13 -25
لینک کوتاه:
magiran.com/p2041529 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!