بررسی اثرات دو روش آرام سازی بنسون و پیشرونده عضلانی بر شدت درد بیماران

پیام:
چکیده:
مقدمه

امروزه، بیش از قبل نیاز به استفاده از درمان های مکمل مانند روش های آرام سازی، در برنامه درمانی و مراقبتی بیماران احساس می شود. اما تاکنون مطالعه ای با هدف مقایسه انواع تکنیک های آرام سازی به منظور شناسایی تکنیک ارجح در کاهش شدت درد بیماران انجام نشده است. هدف از این مطالعه، مرور مطالعات انجام شده در رابطه با دو تکنیک آرام سازی بنسون و پیشرونده عضلانی بر شدت درد بیماران می باشد.

مواد و روش ها:

این مقاله یک مطالعه مروری است که بر اساس مطالعات کتابخانه ای و جستجو در پایگاه های اینترنتی MEDLINE،PubMed ، SID و Magiran در سال های 2000 تا 2015 میلادی مبتنی بر هدف صورت گرفته است.

یافته ها:

با توجه به یافته های مطالعات مورد بررسی، به طور کلی علاوه بر تایید اثرات مثبت تکنیک های آرام سازی (بنسون و پیشرونده عضلانی) بر کاهش شدت درد، چنین به نظر می رسد که هر دو روش با مکانیسم های مشابهی بر کنترل و کاهش شدت درد بیماران مختلف مانند بیماران همودیالیزی، جراحی قلب، سزارین و آرتریت روماتوئید اثر مثبت و معنی داری دارند.

بحث و نتیجه گیری:

با توجه به اثرات مثبت این دو روش بر کاهش درد، استفاده از این دو تکنیک به منظور کاهش شدت درد بیماران توصیه می شود. اما از آنجایی که تاکنون مطالعه ای به بررسی و مقایسه این دو روش بر میزان کنترل و کاهش شدت درد بیماران نپرداخته است. لذا، ارجحیت یکی از این دو روش بر دیگری مشخص نیست و توصیه می شود جهت شناسایی روش کارآمد تر، مطالعاتی به طور خاص با این هدف صورت گیرد.

نوع مقاله:
مقاله مروری
زبان:
فارسی
صفحه:
8
لینک کوتاه:
magiran.com/p2059242 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.