مقاومت به کینولون ها با واسطه پلاسمید در شیگلا سونئی و شیگلا فلکسنری جدا شده از اسهال کودکان

پیام:
چکیده:
مقدمه
فلوروکینولون ها یکی از آنتی بیوتیک های رایج در درمان عفونت های ناشی از شیگلا در سراسر جهان می باشند. وجود پلاسمیدهای حمل کننده ژن های مقاومت به کینولون یکی از مهم ترین مکانیسم های بروز مقاومت به این داروها می باشد. لذا هدف از مطالعه حاضر تعیین وجود ژن های پلاسمیدی مقاومت به کینولون ها (qnr) در شیگلا سونئی و شیگلا فلکسنری جداشده از اسهال کودکان می باشد.
مواد و روش کار
در یک مطالعه 10 ماهه که از ابتدای خرداد لغایت انتهای اسفند سال 1396 انجام گردید، 91 جدایه شیگلا از مجموع 358 نمونه های مدفوعی اسهالی غیرتکراری به دست آمد. پس از شناسایی و تائید ایزوله های شیگلا، آزمون حساسیت آنتی بیوتیکی بر اساس دستورالعملCLSI  انجام گردید. آزمون مولکولی  PCR به منظور تکثیر ژن های qnrA، qnrB، qnrC، qnrD و qnrS انجام شد.
نتایج
آزمون آگلوتیناسیون اسلایدی نشان داد که 2/69% و 7/30% از ایزوله ها به ترتیب شیگلا سونئی و شیگلا فلکسنری بودند. نتایج آزمون انتشار ژل نشان داد که تمامی ایزوله های شیگلا فلکسنری به لووفلوکساسین حساس بودند. اکثر سویه های شیگلا سونئی به استرپتومایسین مقاوم بودند. فراوانی ژن های qnrA، qnrB و qnrS به ترتیب برابر 4/26%، 7/74% و 2/46% بود. تمامی سویه ها از نظر وجود ژن های qnrC و qnrD منفی بودند.
نتیجه گیری
ژن qnrB شایع ترین ژن PMQR در مراکز درمانی ما می باشد و این به دلیل منشا پلاسمیدی، قابلیت انتقال و توانایی بالایی برای انتشار به سایر ایزوله ها است. پیشنهاد می گردد به دلیل تغییر مداوم الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی، به صورت دوره ای حساسیت باکتریایی در میان جمعیت های مختلف بررسی و درمان تجربی مناسب انتخاب شود.
زبان:
فارسی
صفحات:
8 -14
لینک کوتاه:
magiran.com/p2063755 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!