هاری در نظامیان

پیام:
چکیده:
مقدمه

بیماری هاری یکی از مهمترین بیماری های عفونی کشنده مشترک بین انسان و حیوان خونگرم می باشد. امروزه هاری و حیوان گزیدگی یکی از مشکلات اساسی سلامتی در همه ی نیروهای نظامی در سرتاسر جهان میباشد. از آنجا که پیشگیری از بیماری های عفونی به خصوص هاری جزء مهمی در آمادگی نیروی نظامی می باشد و با توجه به مطالعات کمی که در این زمینه صورت گرفته است ما در این مطالعه بر آن شدیم تا با شناخت این بیماری و راه های پیشگیری از آن بتوانیم نقشی در پیشگیری هاری در پرسنل نظامی داشته باشیم.

مواد و روش ها

مقاله حاضر یک مقاله مروری است که با منابع کتابخانه ای و جستجوی اینترنتی در منابع الکترونیکی Pub Med، Google و SID  با کلید واژه های (هاری، نظامیان، پیشگیری) در بین سال های 2015-2000 انجام شده است.  

یافته ها

بیماری هاری در واقع نوعی عفونت ویروسی دستگاه اعصاب مرکزی و قابل انتقال میان حیوان و انسان است که معمولا به واسطه ی گزش حیوان هار به انسان منتقل می شود و کشندگی آن صددرصد می باشد. سگ عمده ترین نقش را در انتقال این بیماری دارد. علائم این بیماری در انسان و حیوان متفاوت است و شامل مراحل: نهفتگی، بروز علایم اولیه و بروز علائم پیشرفته است که در نهایت باعث مرگ موجود زنده می شود. برای پیشگیری از هاری در کشور ایران واکسیناسیون به صورت قبل از مواجهه و پس از مواجهه انجام می شود.

بحث و نتیجه گیری

با توجه به کشندگی صددرصد هاری و شرایط شغلی نیروهای نظامی، تشخیص و درمان به موقع بیماری در بین آنها حائز اهمیت می باشد. به همین دلیل پیشگیری از طریق آموزش و واکسیناسیون نیروهای نظامی بایستی در اولویت ها قرار گیرد.

نوع مقاله:
مقاله مروری
زبان:
فارسی
صفحات:
36 -41
لینک کوتاه:
magiran.com/p2068859 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.