بررسی تاثیر ژل قابل جذب ضد چسبندگی در کاهش چسبندگی های روده باریک دسروزه ترمیم نشده و پس از ترمیم در موش های آزمایشگاهی

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف

چسبندگی های داخل صفاقی در اکثر موارد، به واسطه جراحی های شکمی ایجاد می شوند و یکی از مهمترین عوارض جراحی و از مهمترین علت های مرگ و میر می باشد. این چسبندگی ها مکررا باعث عوارض مهمی می شوند از قبیل دردهای مزمن شکم و لگن، انسداد و ایلئوس روده باریک، آبسه های شکمی، ناباروری در زنان، طولانی شدن و آسیب ارگان ها در جراحی های بعدی. روش ها و مواد مختلفی برای کاهش یا پیشگیری از این چسبندگی ها معرفی شده است. یکی از این مواد ژل قابل جذب ضد چسبندگی Oxiplex-AP می باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ژل Oxiplex/AP در کاهش چسبندگی های ناشی از دسروزه شدن روده ها بعد از عمل در موش ها می باشد.

مواد و روش ها

 این مطالعه به صورت تجربی مداخله ای روی 40 موش آزمایشگاهی انجام شده است. این موش ها به 4 دسته 10 تایی بر اساس تصادف تقسیم شدند. در گروه اول در حین لاپاروتومی، از ترمیم ساده با بخیه های لامبرت در محل دسروزاسیون روده باریک استفاده کردیم. در گروه دوم علاوه بر ترمیم با بخیه لامبرت از ژل قابل جذب ضد چسبندگی در محل آسیب استفاده کردیم. در گروه سوم دسروزاسیون روده باریک بدون ترمیم و بدون استفاده از ژل در شکم رها شد. در گروه چهارم پس از استفاده از ژل در محل آسیب، روده ها وارد شکم شدند.

یافته ها

در این مطالعه از 40 عدد موش در چهار گروه استفاده شد. میزان جسبندگی های داخل صفاقی در هر چهار گروه، دو هفته پس از جراحی اولیه بر اساس معیارهای نیر (Nair) ارزیابی شد. نتایج بدست آمده در هر چهار گروه به این صورت بود که چسبندگی نوع سوم (شدید) در گروه اول بیشترین (10 مورد) و در گروه چهارم کمترین (5 مورد) می باشد.این مطالعه نشان داد که بطور کلی اختلاف معنی دار آماری براساس درجه چسبندگی بین گروه های درمانی وجود دارد (مقدار احتمال = 05/0). این اختلاف بین گروه های اول و چهارم بطور معناداری اثبات شد و بین گروه اول و سوم اختلاف، نسبتا معنادار بود

نتیجه گیری

 در این مطالعه تاثیر ژل قابل جذب ضد چسبندگی Oxiplex/AP بررسی شد که از لحاظ آماری معنادار شده است. اطلاعات به دست آمده کاهش میزان چسبندگی در گروه چهارم (استفاده از ژل قابل جذب ضد چسبندگی بدون ترمیم با بخیه) را نسبت به بقیه گروه ها نشان داده شده است و در گروه سوم (بدون ترمیم با بخیه و بدون استفاده از ژل)، نسبت به گروه اول (ترمیم با بخیه) کاهش میزان چسبندگی را نشان داده است. می توان نتیجه گرفت که ژل مورد نظر ممکن است باعث کاهش میزان  چسبندگی های ناشی از دسروزاسیون روده باریک بعد از جراحی شود و همچنین می توان نتیجه گرفت که در نبود این ژل، دسروزاسیون های کمتر از یک سوم قطر روده، بهتر است بدون ترمیم در شکم رها شوند و این شیوه نسبت به ترمیم با بخیه های لامبرت بدون افزایش شانس پرفوراسیون روده، میزان چسبندگی کمتری را ایجاد می کند.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
20 -26
لینک کوتاه:
magiran.com/p2069460 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.