اعتبارات شرعی، بستر ظهور توحید

پیام:
چکیده:

مجموعه معارف و تعالیم دینی، به دو قسم معارف نظری و عملی تقسیم می‌شود. تعالیم نظری دین غالبا در صورت گزاره‌های حقیقی، از وجود واقعیاتی خبر می‌دهند و تشکیل‌دهنده حوزه عقاید و جهان‌بینی دینی هستند. در مقابل، دستورات عملی دین شامل احکام و اخلاقیات که عموما به‌شکل جملات انشایی و در برخی موارد به‌صورت اخباری ذکر شده‌اند، بیانگر ایدئولوژی و موقف عملی انسان‌ها هستند. آنچه در این مقاله مورد توجه قرار گرفته، تبیین کیفیت ارتباط این دو دسته از حوزه‌های تعالیم دینی با الهام از نظریه اعتباریات علامه طباطبایی است.
گزاره‌های نظری، گزاره‌های پایه و اساسی دین شمرده می‌شوند و موقف عملی انسان، براساس این مبانی نظری شکل می‌گیرد. هرچند علامه طباطبایی، به رابطه تولیدی- منطقی میان گزاره‌های حقیقی و اعتباری قائل نیستند، اما رابطه این دو حوزه (اعتباریات و حقایق) را به کلی منقطع و گسسته نمی‌بینند. در مقاله پیش رو می‌کوشیم با توجه به آراء علامه طباطبایی و شهید مطهری و تحلیل ایشان درباره حقیقت اعتبارات شرعی، تبیینی قابل قبول، از نحوه ابتناء و ارتباط اعتبارات شرعی (فقه و اخلاق) با حقایق توحیدی ارائه دهیم.

زبان:
فارسی
صفحات:
57 -71
لینک کوتاه:
magiran.com/p2070342 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!