بررسی سبک شناسانه رمانهای گوتیک ایرانی با تکیه برچهار اثر (بوف کور، شازده احتجاب، گوژ و نگهبان)

پیام:
چکیده:

گوتیک به سبکی در داستان نویسی اطلاق میشود که در آن خیال پردازی، جلوه های هیجانی، ماجراهای مبالغه آمیز و هراسناک و گوشه های تیره و تار ذهنیت انسان از خرد و منطق انسانی فراتر میروند. این سبک بیشتر در قرون هیجدهم و نوزدهم میلادی رواج داشته و هنوز هم در قالب روایتهای گوناگون توسط نویسندگان مختلف به کار برده میشود. این سبک در عرصه رمان نویسی ایران نیز راه یافت و بوف کور اولین اثری است که با این شیوه نوشته شده است برخی دیگر از آثار معاصر ایرانی از شاخصه های مهم این سبک ، تاثیر پذیرفتهاند از جمله: شازده احتجاب، گوژ و نگهبان. درماندگی و انزوای شخصیتها ، مسخشدگی، کشمکش و ستیز شخصیتها با دنیای درونی و بیرونی، حضور هیولا و ارواح مرگ، جنون، توهمات، حوادث عجیب، ترسناک و غیرمعقول، هراس و... از ویژگیهای گوتیکی این آثار هستند. سوال اصلی پژوهش این است که مهمترین شاخصه های سبک گوتیک در آثار گوژ، نگهبان، شازده احتجاب و بوف کور چگونه نمود یافته اند؟

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
117 -134
لینک کوتاه:
magiran.com/p2070986 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!