مقایسه ی دو روش بی دردی اپیدورال توراسیک و (PCA) Patient Controlled Analgesia وریدی از نظر میزان بی دردی و عوارض آن ها در بیماران تحت جراحی نواحی فوقانی شکم

پیام:
چکیده:
سابقه و هدف

پیشگیری و درمان درد بعد از جراحی، نقش مهمی در تسریع بهبود وضعیت بیماران دارد. هدف این مطالعه مقایسه ی بین دو روش Patient Controlled Analgesia وریدی و بی دردی اپیدورال توراسیک از نظر میزان بی دردی و عوارض آن ها در بیماران تحت جراحی شکم می باشد.

مواد و روش ها:

در این مطالعه که روی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان بعثت همدان جهت انجام جراحی شکم صورت گرفت، بیماران به دو گروه 72 نفری تقسیم شدند. داده ها توسط پرسشنامه که شامل سنجش عملکرد ریوی، میزان درد، عوارض پس از عمل، میزان مصرف مخدر و رضایت مندی بیمار بود، جمع آوری و توسط SPSS V21 آنالیز شد.

نتایج

درد بعد از عمل بیماران با روش های کمی و کیفی در 24 ساعت اول بعد از عمل در گروه اپیدورال بیشتر ولی در 24 ساعت دوم فقط با روش ارزیابی کیفی درد در این گروه بیشتر بود. میزان عوارض در هر دو گروه مشابه ولی تهوع در گروه PCA و پارستزی در گروه اپیدورال بیشتر بود. پارامترهای تنفسی بین دو روش تفاوت معنی داری نداشتند. رضایت بیماران از روش بی دردی در گروه PCA بیشتر بود اما در میزان رضایت مندی پرستاران بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.

نتیجه گیری:

میزان کاهش درد در هر دو روش PCA و اپیدورال برابر است. با توجه به ساده تر و ارزان تر بودن روش PCA می توان از آن برای بی دردی بعد از عمل با اطمینان کافی استفاده کرد. همچنین بهتر است روش اپیدورال در بیماران با مشکلات ستون فقرات، اختلالات عصبی عضلانی و اختلالات حسی به کار برده نشود.

زبان:
فارسی
صفحات:
647 -656
لینک کوتاه:
magiran.com/p2091484 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.