مقایسه ی تاثیر پیش گیرانه ی دزهای 100 و 200 میلی گرم Celecoxib خوراکی بر لرز حین و بعد از عمل جراحی اندام تحتانی ارتوپدی تحت بی حسی نخاعی؛ یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی تصادفی

پیام:
چکیده:
مقدمه

هدف از انجام این مطالعه، مقایسه ی اثرات ضد لرز دزهای 100 و 200 میلی گرم Celecoxib خوراکی در مقایسه با گروه شاهد در جراحی ارتوپدی اندام تحتانی تحت بی حسی نخاعی در بیماران جراحی بود.

روش ها:

در این کارآزمایی بالینی دو سو کور تصادفی که در بیمارستان آیت اله کاشانی اصفهان انجام شد، بیماران کاندیدای اعمال جراحی انتخابی ارتوپدی اندام تحتانی، تحت بی حسی نخاعی با درجه ی بیهوشی I بر اساس معیارهای بیهوشی American Society of Anesthesiologists (ASA) مورد مطالعه قرار گرفتند. 3 ساعت قبل از بی حسی نخاعی، گروه شاهد، قرص دارونما دریافت کردند؛ در حالی که گروه دوم 100 میلی گرم و گروه سوم 200 میلی گرم Celecoxib خوراکی دریافت کردند. بروز و شدت لرز در سه گروه، در زمان های 10 دقیقه بعد از بی حسی و هر 15 دقیقه یک بار تا پایان عمل ارزیابی و مقایسه شد.

یافته ها:

بین سه گروه در تمام زمان ها (10 دقیقه بعد از بی حسی و هر 15 دقیقه یک بار تا پایان عمل)، تفاوت معنی داری در شدت لرز وجود داشت (050/0 > P)؛ به طوری که بیماران دریافت کننده ی دز 200 میلی گرم Celecoxib، لرز کمتری را تجربه کردند.

نتیجه گیری:

دز 200 میلی گرم Celecoxib خوراکی بر لرز حین و بعد از عمل جراحی اندام تحتانی ارتوپدی تحت بی حسی نخاعی بیماران در مقایسه با دز 100 میلی گرم وگروه شاهد، موثرتر بود.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
67 -73
لینک کوتاه:
magiran.com/p2112465 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.