موقعیت ناسازوار نخستین نهاد علوم اجتماعی در ایران، موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی از تاسیس تا انقلاب اسلامی

پیام:
چکیده:
این مقاله در پی بازشناسی بستر اجتماعی و سیاسی پیدایی موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی و بررسی مناسبات آن با ساختار قدرت و روشنفکران حوزه عمومی؛ و نیز بازفهمی علل شکوفایی و افول آن در دو دهه اول فعالیت، یعنی از زمان تاسیس تا زمان انقلاب اسلامی است. این موسسه نخستین نهاد علوم اجتماعی در ایران است که یک ربع قرن پس از تاسیس دانشگاه تهران به عنوان بازوی تحقیقاتی دولت پهلوی دوم برای پیشبرد برنامه های نوسازی کشور به صحنه آمد. جایگاه موسسه، همانند وضعیت علوم اجتماعی در ایران، در کانون مثلثی با سه راس دانشگاه، قدرت سیاسی و حوزه عمومی قرار داشت؛ در نتیجه، نوع مناسبات با این سه ساحت بود که فراز و فرودش را معین می کرد. موسسه به رغم موقعیت ناسازوارش توانست در دهه اول فعالیت خوش بدرخشد و توجه دولت مردان و روشنفکران را به اهمیت علوم اجتماعی جلب کند به گونه ای که مقوله ای به نام پژوهش اجتماعی به کانونی برای هم پوشانی منافع و علایق رژیم و منقدانش تبدیل شد. اما با دگرگونی تدریجی این مناسبات و تغییر رویکرد حکومت نسبت به موسسه، دوران افولش آغاز شد و از میانه میدان به حاشیه رانده شد. در این مقاله تلاش می شود تا سهم موسسه در تثبیت و گسترش علوم اجتماعی در ایران به بحث گذاشته شود.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
9 -36
لینک کوتاه:
magiran.com/p2123293 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.