تحلیل تطبیقی تاریخی موانع توسعه نهادهای سیاسی مشارکتی در ایران: بررسی دوران انقلاب مشروطه و ملی گرایی

پیام:
چکیده:

نهادهای سیاسی مشارکتی، شامل شیوه های نهادمند پاسخ به تقاضاهای سیاسی، از قبیل نهادهای مدنی و شهروندی، انتخابات و نهادهای انتخابی، آزادی بیان، روزنامه ها و مطبوعات و مواردی از این دست می باشند که به نظر اندیشمندی همچون چارلز تیلی این ها می توانند منجر به دموکراتیزاسیون یا افزایش فراگیری، برابری، حمایت و تعهد متقابل حقوقی میان دولت و شهروندان شوند. در تاریخ معاصر ایران، از عصر ناصری تا وقوع انقلاب اسلامی، در بزنگاه های تاریخی گوناگون، فرصت های متعددی برای تکوین و توسعه همه جانبه این نهادها مهیا شده که اکثرا به دلایل متعدد داخلی و بین المللی، دود شدند و به هوا رفتند. به طور معمول، دولت خودکامه، یکی از عوامل اصلی این عدم موفقیت در نظر گرفته شده است، اما، در این مقاله، با استفاده از روش تحلیل تطبیقی تاریخی، و با ارایه یک چارچوب نظری تلفیقی، و بررسی موانع توسعه آن نهادها در دوره های موسوم به مشروطه و ملی گرایی نشان داده شده است که دولت اگرچه نقشی تعیین کننده در فرایند دموکراتیزاسیون داشته است، اما، در عین حال، خود متاثر از نظام جهان است، و این رابطه، همزمان با نقش سلبی فرهنگ سیاسی و سازمان های سیاسی، برخی از مهم ترین موانع اصلی توسعه نهادهای سیاسی مشارکتی در ایران را تشکیل می دهند.

نوع مقاله:
مطالعه موردی
زبان:
فارسی
صفحات:
201 -239
لینک کوتاه:
magiran.com/p2123300 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.