خالص سازی هورمون رشد انسانی تولید شده به شکل محلول از سویه نوترکیب اشریشیاکلی در مقیاس آزمایشگاهی

پیام:
چکیده:
مقدمه

هورمون رشد انسانی یا سوماتوتروپین یک پلی پپتید تک زنجیره است که دارای وزن مولکولی kDa22 بوده و 191 واحد آمینو اسیدی دارد. بیان بالای هورمون رشد انسانی در سیتوپلاسم اغلب منجر به تشکیل اینکلوژن بادی میگردد. فرآیند تخلیص هورمون رشد انسانی از اینکلوژن بادی ها نیازمند به فرآیند بازتاخوردگی است تا پروتیین به شکل طبیعی خود حاصل شود که فرایند پیچیده ای می باشد و اغلب راندمان بالایی ندارد. از این رو در فرایندهای تولیدی بیان بالای فرم محلول همواره مورد توجه بوده است.

مواد و روش ها

در این تحقیق از باکتری E. coli حاوی پلاسمید pET32a(+)-Trx-His6-hGH استفاده شد. به منظور دستیابی به میزان بالای تولید هورمون رشد انسانی نوترکیب در محیط سیتوپلاسم بفرم محلول از برچسب Trx و برای خالص سازی آن از برچسب هیستیدینی استفاده شد. باکتری در محیط LB و TB در دمای 0C 25 رشد داده شد. فرایند خالص سازی بر اساس روش کروماتوگرافی افینیتی با استفاده از ژل Ni-NTAانجام گردید.

نتایج

نتیجه حاصل بر اساس آنالیز ژل الکتروفورز بیان 55 % هورمون رشد نوترکیب را نشان داد که تقریبا 7/33 % آن به شکل محلول و 8/18% آن به شکل نامحلول تولید شده است. میزان فیوژن پروتیین هورمون رشد انسانی حاصل از تخلیص g1 رسوب سلولی mg 4/22 تعیین گردید.

نتیجه گیری

با استفاده از برچسب Trx فیوژن پروتیین هورمون رشد انسانی نوترکیب محلول به خوبی بیان شده است. همچنین با استفاده از روش خالص سازی بر اساس دنباله هیستیدینی، خلوص هورمون رشد انسانی 91% و بازدهی کل 38 % بدست آمد.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
343 -354
لینک کوتاه:
magiran.com/p2136809 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.