اثر عامل های فرایند بر تهیه الاستومرهای گرمانرم پلی یورتان با آمیخته سازی واکنشی مذاب

پیام:
چکیده:
فرضیه 

الاستومرهای گرمانرم پلی یورتان به طور کلی با یکی از روش های تک مرحله ای، پیش پلیمری و نیمه پیش پلیمری تهیه می شوند. در تهیه پلی یورتان با این روش ها، گرانروی با پیشرفت واکنش افزایش می یابد و کنترل واکنش به سختی انجام می شود. بنابراین روش اکستروژن واکنشی به دلیل انجام واکنش در دمای زیاد، اختلاط بهتر اجزا، کنترل راحت تر واکنش و نیز افزایش سرعت واکنش به دلیل حذف مرحله طولانی پخت، در سال های اخیر توجه های زیادی را به خود اختصاص داده است. هدف از این پژوهش، مطالعه عامل های فرایند تهیه الاستومر پلی یورتان با استفاده از اکستروژن واکنشی است.

روش ها

بدین منظور، پیش پلیمر با پلی ال پلی استری (بر اساس آدیپیک اسید) و دی فنیل متان دی ایزوسیانات در راکتور شیشه ای تهیه شد. سپس، در سه دما و زمان اقامت مختلف با افزایش زنجیرافزای بوتان دی ال در میکرواکسترودر واکنش تا تشکیل پلیمر ادامه یافت. سپس، برای تعیین دما و زمان اقامت بهینه از 9 نمونه به دست آمده آزمون های FTIR و گرانروی ذاتی گرفته شد. 

یافته ها

نتایج نشان داد، 165 دمای درجه سلسیوس  و زمان اقامت 10min، شرایط بهینه برای تهیه الاستومر از راه اکستروژن واکنشی است. سپس با طراحی سه فرمول بندی، سه نمونه الاستومر گرمانرم با افزودن زنجیرافزای بوتان دی ال به پیش پلیمر در میکرواکسترودر تهیه و خواص فیزیکی مکانیکی آن ها مطالعه شد. نتایج نشان داد، با استفاده از این روش و شرایط فرایند به دست آمده، تهیه الاستومرهای گرمانرم پلی یورتان با خواص مطلوب در زمان های کوتاه تر امکان پذیر است.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
41 -49
لینک کوتاه:
magiran.com/p2138225 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.