مقایسه دو روش رنگ‎آمیزی هماتوکسیلین – ائوزین (H & E ) و رنگ‎آمیزی ایمنوهیستو شیمی (IHC) در افتراق ضایعات پرولیفراتیو و نئوپلاستیک درجا در بیوپسی‎های پستان بر اساس ضریب توافق دو پاتولوژیست

پیام:
چکیده:
مقدمه

سرطان پستان شایع‎ترین سرطان در بین زنان به شمار می‎رود، امروزه مطالعات مختلفی به بررسی ارجحیت دو روش Hematoxylin and eosin (H&E) و Immunohistochemistry (IHC) در بررسی بیوپسی های پستان پرداخته‎اند، اما همواره تفاوت نظر بین مطالعات در این مورد وجود دارد. بنابراین در این مطالعه به بررسی مقایسه‎ای دو روش رنگ آمیزی (H & E ) و رنگ آمیزی IHC در افتراق انواع ضایعات پرولیفراتیو و نیوپلاستیک درجا  در بیوپسی‎های پستان بر اساس ضریب توافق مشاهده‎گر پرداختیم.

روش کار

در این مطالعه مقطعی، 81 نمونه بیوپسی پستان از بیماران مبتلا به انواع ضایعات پرولیفراتیو و نیوپلاستیک درجای پستان از بین بیماران مراجعه کننده به بیمارستان‎های الزهرا، سید الشهدا و کاشانی اصفهان در طی یک دوره‎ی 5 ساله از سال 1393 تا 1397 انجام گرفت. نمونه‎ها با استفاده از رنگ آمیزی H&E و رنگ آمیزی IHC توسط دو پاتولوژیست مشاهده گردید و میزان توافق آنها با استفاده از ضریب کاپا بررسی شد.

نتایج

براساس آزمون کاپا توافق بین  دو پاتولوژیست در مورد دو رنگ آمیزی H&E (001/0 >p ، 82/0= kappa) و رنگ آمیزی IHC  (001/0>p ، 95/0= kappa) معنی دار مستقیم بود.

نتیجه گیری

با توجه به این که میزان توافق بین دو پاتولوژیست در روش رنگ آمیزی  IHC بیشتر از رنگ آمیزی H&E است، به نظر می‎رسد روش رنگ آمیزی IHC از کارایی مطلوب‎تری در بررسی ضایعات پرولیفراتیک و نیوپلاستیک پستان برخوردار باشد.

نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
1945 -1950
لینک کوتاه:
magiran.com/p2139892 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.