تاثیر بیماری سفیدک سطحی چغندرقند بر کمیت و کیفیت محصول در استان کرمانشاه

به منظور بررسی میزان افت عملکرد ریشه و درصدقند ناشی از بیماری سفیدک سطحی، تعداد 10 ژنوتیپ در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در یک آزمایش فاکتوریل با سه تکرار در سال 1380 در کرمانشاه مورد مقایسه قرار گرفتند. ژنوتیپ ها یک فاکتور و سمپاشی در دو سطح، فاکتور دیگر را تشکیل دادند. برای ایجاد آلودگی مصنوعی از سوسپانسیون کنیدی های قارچ استفاده شد و شش هفته پس از استقرار عامل بیماری شاخص آلودگی برای تیمارها تعیین گردید. نتایج نشان داد، ژنوتیپ هایی که با سم کنترل شدند عملکرد ریشه بالاتری داشتند. به طور کلی سمپاشی باعث افزایش 16.5 درصد عملکرد ریشه گردید. پاسخ ژنوتیپ ها به کنترل شیمیایی در افزایش عملکرد ریشه بسیار متفاوت بود و افزایش عملکرد ریشه، از 0.5 تن در هکتار در ژنوتیپ7233 B41K تا 19.7 تن در هکتار در ژنوتیپ7233 P.107 مشاهده شد. عکس العمل ژنوتیپ ها در مورد صفت درصدقند نیز متفاوت بود و در تیمارهای سمپاشی شده درصد قند افزایش یافت، به طوری که در ژنوتیپ233 P.107 میزان درصدقند حدود 2.2 درصد نسبت به شرایط سمپاشی نشده افزایش نشان داد.