سنگ نگاری، شیمی کانی ها و شکل گیری پریدوتیت در آمیزه افیولیتی حیدرآباد (شرق ایران)

پیام:
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل (دارای رتبه معتبر)
چکیده:

آمیزه افیولیتی حیدرآباد در کمپلکس افیولیتی نهبندان، واقع در زمین درز سیستان، در مرز میان بلوک های قاره ای لوت و افغان واقع شده است. این سنگ ها به طور عمده شامل پریدوتیت گوشته ای، لیستونیت، گابرونوریت، گابرو توده ای و لایه ای، بازالت بالشی و رسوبات عمیق دریایی است، که در جایگاه پشته میان اقیانوسی (MOR) تشکیل شده اند. کانی های الیوین، ارتوپیروکسن، کلینوپیروکسن و اسپینل سازنده های اصلی پریدوتیت های گوشته آمیزه افیولیت حیدرآباد هستند. الیوین های پریدوتیت های گوشته ای اغلب سرپانتینی شده اند. مطالعات تفصیلی مایکروپروب روی کروم اسپینل های موجود در پریدوتیت های گوشته ای مقادیر بسیار بالای Mg# (4/62 تا 67 درصد وزنی) و Cr# (1/18 تا 5/34 درصد وزنی) و مقادیر پایین TiO2 (میانگین 05/0درصد وزنی) را نشان می دهد. میزان Fe+3 در کروم اسپینل های موجود در پریدوتیت های گوشته ای مورد مطالعه بسیار پایین (میانگین 02/0 درصد وزنی) است که نشان دهنده تبلور در شرایط فوگاسیته پایین اکسیژن است. همچنین ترکیب الیوین ها از نوع فورستریت (90.90- Fo90.07)، ارتوپیروکسن ها از نوع انستاتیت، کلینوپیروکسن ها از نوع دیوپسید و اسپینل ها از نوع آلومینیوم و کروم دار هستند. نمودارهای جداکننده محیط زمین ساختی برای هارزبورژیت و لرزولیت ویژگی های پریدوتیت های آبیسال را نشان می دهند.

زبان:
فارسی
صفحات:
1 -20
لینک کوتاه:
magiran.com/p2443303 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 700,000ريال می‌توانید 100 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.