بررسی التیام زخم پوستی متعاقب اسپری سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق شده از بافت چربی شکمی انسان در موش نر دیابتی

پیام:
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل (دارای رتبه معتبر)
چکیده:
هدف

بیماری دیابت در سراسر جهان در حال افزایش است و یکی از عوارض بزرگ آن اختلال در ترمیم زخم است. هدف از این تحقیق بررسی اثرات سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر التیام زخم در موش های دیابتی می باشد.

مواد و روش ها

طی این تحقیق تجربی بافت چربی شکمی از 10 مراجعه کننده جهت ابدومینوپلاستی تهیه گردید. سلول های مزانشیمی از بافت چربی جداسازی شده و توسط فلوسایتومتری تعیین ماهیت گردیدند. استرپتوزوتوسین جهت القای دیابت در  10 سر موش صحرایی نر مورد استفاده قرار گرفت. زخم هایی به قطر 8/0 سانتی متر از طریق برداشت کامل پوست توسط پانچ بیوپسی در ناحیه پشت موش های دیابتی ایجاد شد. حیوانات به دو گروه کنترل (دریافت کننده نرمال سالین) و تیمار با سلول های مزانشیمی تقسیم بندی گردیدند. پس از تیمار، التیام زخم به روش فتوگرافی در روزهای 7، 14 و 21 ارزیابی شد.

یافته ها

سلول های جدا شده از بافت چربی مارکرهای تخصصی سلول های بنیادی مزانشیمی را بیان کردند. مساحت زخم در گروه تیمار در روز هفتم نسبت به روز صفر (05/0<P) و روز 14 به روز 7 (01/0<P) دچار کاهش معناداری شد. در گروه کنترل مساحت زخم در روز 7 نسبت به روز صفر دچار کاهش معنادار شد (01/0<P)، اما در روز 14 نسبت به روز 7 دچار تغییر معناداری نشد. در روز 21 زخم در گروه های  کنترل و تیمار بسته شد.

نتیجه گیری

اسپری سلول های بینادی مزانشیمی مشتق شده از بافت چربی شکمی انسان سبب التیام سریع تر زخم پوستی شده، بنابراین این روش می تواند در درمان زخم های پوستی ناشی از دیابت مورد نظر قرار گیرد.

زبان:
فارسی
صفحات:
397 -404
لینک کوتاه:
magiran.com/p2443531 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 700,000ريال می‌توانید 100 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.