ممنوعیت قانونی فعالیت تبلیغی بهائیان در ایران

براساس قانون الحاق دو ماده به قانون تعزیرات و مجازات های بازدارنده) 499 و 500 مکرر(
چکیده:

چکیدهدر سال 1399 قانون الحاق دو ماده به کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده)، تصویب شد. طبق ماده 500 مکرر، اگر «در قالب فرقه، گروه، جمعیت یا مانند آن و استفاده از شیوه‌های کنترل ذهن و القائات روانی»، «هرگونه فعالیت آموزشی و یا تبلیغی انحرافی مغایر و یا مخل به شرع مقدس اسلام» انجام شود، مجازات‌هایی برای آن درنظر گرفته می‌شود. «‌تامین مالی و یا هر نوع حمایت مادی دیگر از گروه‌های موضوع این ماده» و «ارتباط گروه‌های موضوع این ماده با خارج از کشور برای دریافت حمایت یا هدایت‌های تشکیلاتی موجب تشدید مجازات» ‌می‌شود.

این مقاله به تحلیل فعالیت تبلیغی و تشکیلاتی بهائیت در ایران، در پرتو این قانون پرداخته و جایگاه تبلیغ اقلیت‌های دینی رسمی و گروه‌هایی همچون بهائیت را از منظر قانون اساسی ایران و معاهدات حقوق ‌بین‌الملل بررسی کرده است. باتوجه‌به تعالیم و نصوص مصرحه در آثار دست‌اول و موردقبول بهائیان، نشان داده شده که محتوای تبلیغات برنامه‌ریزی شده بهائیان، که با قصد و نیت تغییر دین و بهائی کردن ایرانیان صورت می‌گیرد، مصداق بارز اقدامات ممنوعه و نهی‌شده در این قانون است. همچنین تشکیلات بهائی در کشور ایران نیز مصداق گروه دارای فعالیت مجرمانه در چارچوب این قانون است که با استفاده از حمایت و پشتوانه ارتباط با خارج از کشور، به‌منظور حمله به دین رسمی کشور، حمله به احکام و شریعت و تضعیف دین رسمی کشور و تلاش برای ضربه زدن به حکومت و اخلال در نظم عمومی کشور، فعالیت می‌کند.

زبان:
فارسی
در صفحه:
138
لینک کوتاه:
magiran.com/p2444638 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 700,000ريال می‌توانید 100 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.