بازسازی محیط رسوبی، تاریخچه دیاژنزی و کیفیت مخزنی سازند ایلام در یکی از میادین نفتی ناحیه لرستان، غرب ایران

سازند ایلام یکی از سازندهای مخزنی مهم در حوضه زاگرس به شمار می رود. مطالعات رسوب شناسی و ارزیابی پتروفیزیکی با هدف بازسازی تاریخچه رسوبگذاری، تحولات دیاژنزی و ایجاد یک چارچوب سکانسی و در نهایت، ارزیابی کیفیت مخزنی این سازند در یکی از میادین نفتی ناحیه لرستان انجام گرفته است. مطالعات رخساره ای منجر به شناسایی 4 ریز رخساره رسوبی گردید. این مجموعه رخساره ای حاکی از ته نشست سازند ایلام در بخش های بیرونی و حوضه ای پلاتفرم کربناته می باشد. فرآیندهای دیاژنزی مهم در این سازند شامل فشردگی (فیزیکی و شیمیایی)، سیمانی شدن، انحلال در مقیاس میکروسکوپی، جانشینی و کانی زایی درجا (پیریتی شدن، فسفاتی شدن، گلوکونیتی شدن) و شکستگی می باشند. انواع حفرات موجود در این سازند شامل حفرات اولیه (بین دانه ای و درون دانه ای) و با فراوانی بیشتر، حفرات ثانویه (حفره ای، قالبی و شکستگی) می باشند. دو سکانس رسوبی در سازند ایلام شناسایی گردیده و با نواحی مجاور تطابق داده شده است. تعداد 5 رخساره الکتریکی و 6 زون مخزنی در سازند ایلام تفکیک گردیده و ویژگی های زمین شناسی آن ها در چارچوب سکانس مورد بحث قرار گرفته است. در یک نگاه کلی، کیفیت مخزنی سازند ایلام در نیمه بالایی خود (سکانس رسوبی شماره 2) بیشتر از بخش پایینی است که دلیل اصلی آن غلبه رخساره های دانه غالب تر در این بخش به همراه اثراتی از انحلال های ثانویه در مقیاس میکروسکوپی است که منجر به ایجاد تخلخل های قالبی و حفره ای در رخساره های سازند ایلام گردیده است.