امکان سنجی پتانسیل استحصال آب باران از سطوح عایق پشت بام ها در شرایط آب و هوایی اهواز

یکی از روش هایی که باعث کاهش اتکاء به منابع آب می شود، جمع آوری آب باران است. این تحقیق با هدف بررسی بارش هایی که از فصل پاییز تا پایان بهار در شهر اهواز منجر به ایجاد رواناب می شوند، انجام شد. دو محل، یکی در جنوب اهواز، در محل ساختمان سازمان پارک ها و فضای سبز به مساحت پشت بام 6/115 مترمربع و دیگری در شمال اهواز، در محل شهرک نفت با مساحت پشت بام 35 مترمربع انتخاب شد. پشت بام هر دو سایت دارای سطوح عایق ایزوگام بود. رواناب حاصل از پشت بام این نقاط بصورت ثقلی از نقطه خروجی توسط لوله ای به مخازن ذخیره آب انتقال پیدا می کرد. محدوده زمانی نمونه برداری از ابتدای مهر 1397 تا پایان خرداد 1398 انتخاب شد. اطلاعات مربوط به بارش از ایستگاه سینوپتیک اهواز دریافت شد. متوسط ضریب رواناب در شهر اهواز برای فصول پاییز، زمستان و بهار به ترتیب برابر 759/0، 711/0 و 797/0 به دست آمد. همچنین نتایج تحقیق نشان داد با استحصال آب باران از سطح پشت بام های شهر اهواز در ماه های مهر تا اردیبهشت به ترتیب 24/2، 4/8، 2/21، 58/14، 65/13، 17/9، 44/7 و 03/4 درصد از نیاز آبی بخش خانگی (به جز آشامیدن و پخت و پز)، 85/16، 63، 100، 100، 100، 84/68، 77/55 و 2/30 درصد از نیاز آبی بخش عمومی، 43/8، 5/31، 61/79، 68/54، 19/51، 42//34، 88/27 و 10/15 درصد از نیاز آبی بخش تجاری و صنعتی و 06/1، 48/4، 17/13، 88/8، 66/7، 05/5، 3/4 و 88/1 درصد از نیاز آبی بخش فضای سبز را می توان تامین نمود. با توجه به عدم اندازه گیری پارامتر های کیفی، آب جمع آوری شده برای مصارف شرب توصیه نمی شود.