تاثیر سلولهای قطبی شده رحم بر تکوین جنینهای موش و میزان سلول بلاستوسیستهای حاصل از هم کشتی

بررسی رشد و تکوین جنینهای دوسلولی موش بر روی تک لایه های قطبی شده سلولهای پوششی رحم انسان برای این تحقیق بافت اندومتریوم انسانی از بیماران هیسترکتومی شده تهیه گردید و سلولهای پوششی آن با استفاده از کلاژناز 0.25درصد (نوع I) جدا و بر روی ژل (ECM: Extracellular Matrix)به حالت قطبی و سطح پلاستیک به حالت غیرقطبی کشت شد. پس از تایید ماهیت پوششی سلولهای کشت شده روی پلاستیک با استفاده از ایمونوهیستوشیمی و قطبی بودن سلولهای کشت شده روی ژل ECM با روش میکروسکوپ الکترونی گذاره (Transmission) جنینهای دوسلولی موش بر روی تک لایه های قطبی و غیرقطبی کشت گردید و میزان تکوین به طور روزانه ثبت و با روش های آماری تجزیه و تحلیل شد. در پایان کشت، تعدادی بلاستوسیست به صورت کاملا اتفاقی انتخاب و با روش افتراقی رنگ آمیزی و میانگینهای سلولی با روش های آماری مقایسه گردید.
مشاهده مقاطع میکروسکوپ الکترونی نشان داد که سلولهای کشت شده روی ژل ECM استوانه ای شکل و کاملا قطبی هستند، در حالی که سلولهای کشت شده روی پلاستیک، پهن و دوکی شکل می باشند. نتایج هم کشتی حاکی از آن بودکه جنینهای دوسلولی کشت شده روی تک لایه های قطبی در مقایسه با غیرقطبی در تمام مدت 96 ساعت کشت، تکوین بیشتری دارند به طوری که در پایان روز چهارم در گروه قطبی تشکیل بلاستوسیست 8.5 درصد بیش از گروه غیرقطبی بود با این وجود تفاوتها از لحاظ آماری معنی دار نبود. نکته حائز اهمیت تعداد سلول بلاستوسیستهای حاصل از تکوین جنینهای دو سلولی بر روی تک لایه های قطبی بود. این جنینها به طور معنی داری تعداد بلاستومر بیشتری در مقایسه با جنینهای کشت شده بر روی تک لایه های غیرقطبی داشتند.
روی هم رفته به نظر می رسد که سلولهای قطبی از لحاظ افزایش تعداد سلول و احتمالا بهبود کیفیت بلاستوسیست به رشد و تکوین جنین کمک می نمایند.