الگوی ساختاری اضطراب امتحان بر اساس اشتیاق تحصیلی، کمال گرایی و مدیریت زمان با میانجی گری کمک طلبی تحصیلی در دانش آموزان

اضطراب امتحان از جمله مشکلات رایج در دوران تحصیل است که پیامدهای منفی زیادی را به دنبال دارد و بررسی مولفه های روانشناختی و رفتاری تاثیرگذار بر آن می تواند به ارایه راهکارهای موثر برای حل این معضل کمک کند. بدین منظور، هدف پژوهش حاضر پیش بینی اضطراب امتحان بر اساس اشتیاق تحصیلی، کمال گرایی و مدیریت زمان با میانجی گری کمک طلبی تحصیلی در دانش آموزان بود.

مطالعه حاضر، یک پژوهش کاربردی با روش همبستگی مبتنی بر الگوی ساختاری است. جامعه آماری تمامی دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی منطقه 5 شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که از بین آنها 250 نفر با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه های اشتیاق تحصیلی پنتریچ و همکاران (1991) با پایایی 75/0، کمال گرایی فراست (1990) با پایایی 84/0، مدیریت زمان مورهد و گریفین (1989) با پایایی 81/0، کمک طلبی تحصیلی ریان و پنتریچ (1997) با پایایی 79/0 و اضطراب امتحان فریدمن (1997) با پایایی 87/0 بود. داده های پژوهش با روش الگوسازی معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS22 تحلیل شدند.

یافته ها:

 الگوی پیشنهادی پژوهش دارای برازش است و اثر غیر مستقیم متغیرهای اشتیاق تحصیلی، کمال گرایی و مدیریت زمان بر اضطراب امتحان از طریق کمک طلبی تحصیلی در سطح 05/0 P< معنی دار است.

نتیجه گیری: 

با توجه به اهمیت اضطراب امتحان و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی، نتایج این پژوهش دربردارنده نکات مهمی برای سیاست گذاران نظام تعلیم و تربیت است.