شناسایی عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی مدیران در سازمان های ایرانی اسلامی (پژوهشی آمیخته در آموزش وپرورش)

یکی از فرایندهای مهم مدیریت منابع انسانی در سازمان‏های آموزشی توسعه سرمایه اجتماعی مدیران است. سرمایه اجتماعی می‏تواند به مدیران آموزشی در دستیابی به اهداف و اثربخشی آموزش‏وپرورش کمک ‏کند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی مدیران در سازمان‏های ایرانی اسلامی در آموزش‏وپرورش انجام شد. در این پژوهش از روش آمیخته (کیفی کمی) با راهبرد اکتشافی متوالی استفاده شد. جامعه پژوهش در بخش کیفی همه صاحب نظران، استادان، و خبرگان حوزه منابع انسانی و آشنا با مباحث سرمایه اجتماعی در آموزش‏وپرورش بودند که با استفاده از نمونه گیری هدفمند مبتنی بر گلوله‏برفی با 20 نفر از آن ها مصاحبه شد. جامعه آماری در مرحله کمی همه مدیران ارشد و میانی اداره آموزش‏وپرورش شهر تهران بودند که با روش نمونه گیری خوشه ای 459 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش در مرحله کیفی مصاحبه نیمه‏ساختاریافته و در مرحله کمی پرسشنامه محقق‏ساخته بود. برای تحلیل اطلاعات در قسمت کیفی از ‏روش کدگذاری باز و محوری و در قسمت کمی از روش‏های تحلیل توصیفی، تحلیل همبستگی، و تحلیل معادلات ساختاری (تحلیل عاملی تاییدی مرتبه دوم) استفاده شد. نتایج نشان داد عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی مدیران آموزش‏وپرورش عبارت اند از: پشتیبانی و شبکه‏سازی، تعامل و ارتباطات، مدیریت استعداد و توسعه مدیران، فعالیت‏های فوق برنامه، به سازی منابع انسانی، عوامل مدیریتی، و عوامل سازمانی. در قسمت کمی نیز نتایج تحلیل عاملی تاییدی مرتبه دوم و تحلیل مدل معادلات‏ ساختاری با رویکرد حداقل مجذورات جزیی اعتبار مدل را مورد تایید قرار داد.