چرایی و چیستی موضع گیری ایران در مورد خروج نیروهای بریتانیا از مرزهای دریایی خلیج فارس (1969-1971. م / 1347-1350. ش)

عمده ای پدیدار گشت که مسیله خروج نیروهای انگلستان از مهم ترین پیامدهای آن بود. بر اساس دکترین جدید انگلستان، پایگاه های بریتانیا تا سال 1350 ش/ 1971 م در سرزمین های شرق آبراه سویز از جمله خلیج فارس تخلیه می گردید. پس از اعلام رسمی این موضوع، جهان غرب به رهبری آمریکا، با طرح مسیله خلاء قدرت نگرانی خود را از پیامدهای ناگوار احتمالی آن ابراز نمودند دولت ایران که در موضعی برتر نسبت به سایر امارت های کوچک منطقه قرار داشت، بشدت از خروج نیروهای انگلیسی حمایت نمود و این مسیله به یکی از اصول زیربنایی سیاست خارجی دولت پهلوی دوم تبدیل گشت. هدف اصلی این پژوهش بررسی چگونگی و علل موضع گیری ایران در برابر مقوله خروج انگلستان از خلیج فارس در اواخر دهه 40 ش/ 60 م می باشد.

روش پژوهش تحلیلی تاریخی و بهره مندی از شیوه کتابخانه ای است و به چگونگی تقابل و چالش ایران با استراتژی جدید دولتمردان لندن بپردازد.

که دولت پهلوی دوم تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل داخلی و رهیافت های بین المللی، در تقابل کامل با تداوم حضور نیروهای نظامی انگلستان در حوزه خلیج فارس و دریای عمان قرار گرفت.

خروج نیروهای انگلیسی از مرزهای دریایی جنوب خلیج فارس و پذیرش تغییر در این خطوط، به صورت اجبار و تحت تاثیر مجموعه عوامل منطقه ای و بین المللی انجام گرفته است.