آسیب شناسی ارتقای حسابرسی داخلی در بخش عمومی: رهیافت داده بنیاد و رتبه بندی

پژوهش حاضر در صدد آسیب شناسی حسابرسی داخلی در بخش عمومی ایران و رتبه بندی آسیب ها می باشد. از هر دو روش میدانی و کتابخانه ای در دو مرحله کیفی و کمی استفاده شد. در مرحله کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته با خبرگان سعی گردید نقاط ضعف مبانی نظری موجود پوشش داده شود و آسیب های شناسایی شده به مرحله اقناع برسند. با استفاده از رویکرد داده بنیاد، آسیب های شناسایی شده در مقوله های محوری، شرایط علی، شرایط زمینه ای، راهبردها، شرایط مداخله ای و پیامدهای مدل پژوهش، تعیین و در مرحله کمی، با استفاده از آزمون های ناپارامتریک تاثیر آسیب ها بر عملکرد بررسی شد و با استفاده از آزمون فریدمن، عوامل شناسایی شده رتبه بندی شد. جامعه آماری حسابرسان داخلی شاغل و یا خبرگانی است که در ارتباط با این فعالیت بوده اند. با توجه به حجم نامعین جامعه آماری از فرمول کوکران حجم نمونه 384 نفر تعیین و 350 پرسشنامه توزیع شد. پرسشنامه پژوهش با طیف لیکرت 5 تایی طراحی شد. نتایج رویکرد داده بنیاد، الگوی پژوهش را در 6 مقوله طبقه بندی نمود. نتایج نشان داد متغیرهای 1. رفتارهای سلیقه ای و گزینشی مدیران 2. نداشتن جایگاه مطلوب سازمانی 3. ضعیف قانون و عدم شفافیت در سطح جامعه از اولویت بیشتری به عنوان آسیب برخوردارند. همچنین، مشخص شد که 1. هزینه جبهه گیری های سیاسی در کشور و 2. نوسانات اقتصادی از اهمیت کمتری از دیدگاه پاسخ دهندگان برخوردار بوده اند.