تفاوت سبک های دلبستگی در میانسالی و سالمندی

سالمندی نیز فرآیندی همه گیر در موجودات زنده از جمله انسان است و دوران حساسی از زندگی است که ابعاد مختلف زندگی فرد را دستخوش تغییر می کند. از جمله عوامل روانشناختی موثر بر سلامت جسم و روان در این دوران سبک های دلبستگی هستند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت سبک های دلبستگی بین میانسالان، سالمندان و کهنسالان انجام شد.

روش پژوهش حاضر، زمینه یابی بر اساس بررسی و مقایسه تفاوت میان سه گروه بود. جامعه آماری این پژوهش میانسالان (45-60 سال)، سالمندان (60-75 سال) و کهنسالان (75-90 سال) شهر های تهران و کرج بودند که از طریق روش نمونه گیری در دسترس و به تعداد 180 نفر نمونه آماری (60 نفر میانسال، 60 نفر سالمند و 60 نفر کهنسال) انتخاب گردیدند. این افراد پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز-رید (RAAS) را به صورت آنلاین و فردی تکمیل نموده و تحلیل داده های به دست آمده از پرسشنامه مورد نظر در بر پایه روش تحلیل واریانس یک راهه انجام گرفت.

نتایج به دست آمده نشان داد دلبستگی اجتنابی در میان سالمندان و کهنسالان بیشترین میانگین را دارد اما نتایج تحلیل واریانس نیز نشان داد که تفاوت معناداری بین سالمندان، میانسالان و کهنسالان از نظر سبک های دلبستگی وجود ندارد.

از این رو می توان نتیجه گرفت در گذر زمان، تفاوت زیادی در سبک دلبستگی بین میانسالان با سالمندان و کهنسالان وجود ندارد.