اثر گلوتاتیون بر نامتراکم شدن کروماتین هسته اسپرم انسان

بررسی تاثیر غلظتهای مختلف گلوتاتیون بر میزان نامتراکم شدن کروماتین اسپرم انسان پس از تهیه و آنالیز نمونه مایع منی، رسوب اسپرمی دوبار با محیط کشت Ham’s F-10 شستشو و پس از آن محلول اسپرمی به دو گروه غیر شستشو و شستشو تقسیم شدند که در هر یک از این گروه ها 100 میکرولیتر از محلول اسپرمی در معرض 100 میکرولیتر از غلظتهای مختلف گلوتاتیون 1، 5، 10، 15، 20، 40 و 80 میلی مولار قرار گرفت که هر یک از این غلظتها طی زمانهای 15، 30، 60، 90، 120 دقیقه بر اسپرم تاثیر داده شدند. در گروه کنترل به جای گلوتاتیون از محیط کشت Ham’s F-10 استفاده شد. در نهایت با استفاده از روش سدیم دودسیل سولفات میزان نامتراکم شدن کروماتین اسپرمها مطالعه شد.
گروه غیر شستشو: در این گروه غلظتهای 1 تا 10 میلی مولار گلوتاتیون تاثیر چندانی بر کروماتین اسپرم نداشتند و غلظتهای 15 و 20 میلی مولار تاثیر بهتری را بر کروماتین اسپرم نشان دادند. گلوتاتیون بهترین تاثیرش را در این گروه در غلظتهای 40 و 80 میلی مولار نشان داد.
گروه شستشو: در این گروه غلظتهای 1 تا 5 میلی مولار گلوتاتیون تاثیر ضعیفی را بر میزان نامتراکم شدن هسته اسپرم نشان دادند؛ در حالی که در غلظت 20 میلی مولار اختلاف معنی داری با گروه کنترل مشاهده شد (P<0.05). در غلظتهای 40 و 80 میلی مولار نیز بهترین تاثیر گلوتاتیون بر کروماتین اسپرمها دیده شد.
گلوتاتیون قادر است در محیط آزمایشگاهی سبب القای نامتراکم شدن اسپرمها شود که این تاثیر گلوتاتیون وابسته به غلظت بوده و در غلظتهای 40 و 80 میلی مولار، این عدم تراکم بیشتر است. همچنین گلوتاتیون قادر است با عبور از غشای پلاسمایی نامتراکم شدن کروماتین اسپرمها را سبب شود و چنانچه بر اسپرمهایی که از کروماتین بسیار پایداری برخوردار هستند تاثیر داده شود ممکن است درصد لقاح را افزایش دهد.