تاثیر L-NAME) N-nitro-L-arginine methyl ester) بر ضخامت و تعداد سلول های عضله صاف حلقوی پیلور جنین موش صحرایی

بررسی اثر ماده مهار کننده نیتریک اکساید بر ضخامت و تعداد سلول های عضله صاف حلقوی پیلور جنین موش صحرایی اثرات کمبود سنتز NO به صورت استفاده از ماده مهار کننده سنتز NO، (L-NAME) N-nitro-L-arginine methyl ester در دوران بارداری موش های صحرایی بر لایه عضلانی پیلور جنین آنها مورد بررسی قرار داده شد. به این ترتیب که محلول L-NAME در نرمال سالین به مقدار 80 میلی گرم بر کیلو گرم روزانه و به موش های صحرایی باردار نژاد Sprague-Dawley در یک هفته وسط (گروه دو) و یک هفته آخر (گروه یک) بارداری به صورت داخل صفاقی تزریق شد. جنین ها روز 21 بارداری از رحم بیرون آورده و معده ودوازدهه از بدن آنها خارج شد. متعاقب آن مراحل ثبوت و پاساژ بافتی و تهیه مقاطع 5 میکرونی، رنگ آمیزی تری کروم ماسون و پاپ نیکولا انجام شد و سپس لام ها در زیر میکروسکوپ نوری از لحاظ ضخامت لایه عضلانی به وسیله عدسی مدرج خطی و تعداد سلول های آن به وسیله عدسی شطرنجی Eye-piece مورد بررسی قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات به دست آمده از روش آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون چند دامنه دانکن استفاده شد.
تجزیه وتحلیل آماری نتایج حاصل از مطالعات میکروسکوپی نشان داد که مصرف این مقدار ماده مهارکننده سنتز NO در جنین های گروه تجربی یک، که در هفته آخر جنینی در معرض این ماده قرار گرفته بودند، باعث بروز تغییرات معنی داری (P<0.01) از جمله هیپرتروفی و هیپرپلازی عضله صاف حلقوی پیلور در مقایسه با سایر گروه ها شد. در حالی که در گروه تجربی دو که در یک هفته وسط در معرض همین مقدار از L-NAME قرار گرفته بودند و همچنین در گروه های کنترل که فقط آب مقطر دریافت کرده بودند، نتایج به دست آمده این تغییرات را نشان نداد.
در اثر کاهش تولید NO در سلول اثر مهاری آن بر روی رشد سلول برداشته شده و باعث تکثیر بیش از حد (هیپرپلازی) و تجمع مواد درون سلول (هیپرتروفی) می شود. بنابراین کمبود NO در اواخر دوران بارداری مادران می تواند منجر به تنگی پیلور جنین شود.