نامه ای به سردبیر: تاثیر آپومورفین در مردان دچار ناتوانی جنسی پس از شکست درمان با سیلدنافیل سیترات

ناتوانی جنسی شامل عدم توانایی ایجاد و نگهداری نعوظ آلت برای یک فعالیت جنسی رضایت بخش می باشد. سیلدنافیل سیترات که یک داروی مهار کننده ی فسفو دی استراز-5 (PDE-5) می باشد از سال1376 مورد استفاده قرار گرفت، با این وجود بسیاری از بیماران به آن جواب مناسب نمی دهند و اثر آن حدود 89-35 در صد می باشد] 42[. در این گروه از بیماران خط دوم درمان مانند تزریق داخل کاورنو و همچنین استفاده از واکیوم پیشنهاد می شود که برخی از پزشکان تمایل به استفاده از داروی جدید (آپومورفین) که روش غیر تهاجمی می باشد دارند. در بیمارانی که به سیلدنافیل جواب نمی دهند، یک آگونیست گیرنده های D2 وD1 دوپامینی در هسته های پاراونتریکولار و پره اپتیک هیپوتالاموس، یعنی آپومورفین ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. بر پایه ی نظر برخی از نویسندگان، آپومورفین گاهی ممکن است به عنوان خط اول درمان بیماری جنسی نیز مورد استفاده قرار گیرد]5، 6[. هدف این پژوهش نیز بررسی تاثیر این دارو در مردانی است که به سیلدنافیل سیترات جواب قابل توجهی نداده اند...