تاثیر اندازه کرت بر نتایج ارزیابی ژنوتیپ های جو در شرایط محدودیت حاصلخیزی خاک

کرت واحد بنیادی آزمایشات صحرایی محسوب می شود و به عنوان وسیله ای برای ارزیابی مواد آزمایش به تیمار مورد استفاده قرار می گیرد، بنابراین اندازه کرت با توجه به شرایط محیطی اجرای آزمایش، بایستی طوری انتخاب شود که تعادل لازم بین دقت و هزینه های انجام آزمایش وجود داشته باشد. بر این اساس، انتخاب اندازه مناسب کرت ضرورت دارد. بدین منظور در سال زراعی 79-1378 تعداد 16 ژنوتیپ جو (Hordeumvulgare L.) در کرتهایی با مساحت های برداشت 2، 4 و 6 متر مربع با استفاده از طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار ارزیابی شدند. این آزمایش در خاک شور با هدایت الکتریکی بین 10 تا 12 دسی زیمنس بر متر اجرا شد. طی فصل رشد، عملیات متداول زراعی انجام شد. پس از برداشت تجزیه واریانس داده های حاصل از عملکرد دانه برای هر یک از سطوح برداشت، بطور جداگانه انجام پذیرفت. نتایج نشان داد، اختلاف میانگین عملکرد دانه ژنوتیپ ها در واحد سطح در سطوح برداشت 2، 4 و 6 متر مربعی در سطح احتمال 5 درصد معنی دار بودند. مقایسه میانگین ها که بر اساس آزمون چند دامنه ای دانکن انجام شد نیز نشان داد که میانگین عملکرد در واحد سطح در کرت های مورد بررسی یکسان است. بنابراین استفاده از کرت های کوچکتر نتایج نهایی آزمایش را تغییر نداده است.