پدیده های سنگ زایشی مجموعه الترامافیک - مافیک سیخوران در جنوب خاوری ایران

توده الترامافیک مافیک سیخوران در داخل دگرگونه های پالئوزوئیک و با مرز گسله (گسل آشین) در زیر گلوکوفان شیست های مزوزوئیک قرار گرفته و از سه واحد (الف) هارزبورژیتی پورفیروکلاستیک با بافتها و ترکیبات دیرگداز و پسماندی کانی ها و سنگ کل پریدوتیتهای گوشته آلپی (ب) عبوری متسکل از دوینتهای پورفیروکلاستیک پسماندی و کومولاهای التارمافیک ماگمایی و (ج) کومولاهای الترامافیک مافیک لایه ای، تشکیل شده است. گابروی ایزوترو آبشور به سن تریاس میانی - فوقانی و دایکهای پراکنده دیابازی به سن ژوراسیک میانی فوقانی و کرتاسه، تمامی این واحدها را قطع می نمایند. مطالعه دقیق واحدهای ماگمایی این مجموعه نشان می دهد که بخش زیرین توالی کومولایی (الترامافیک ها) را یک سیستم باز که با ورود ماگمای تازه، تجدید می شوده و بخش فوقانی آن (گابروهای لایه ای) در یک سیستم بسته متبلور شده است. این روند با روند تبلور توالی ماگمایی افیولیتهای کم تیتان مطابقت دارد.
این مجموعه در اثر کشش و ایجاد گسیختگی در پوسته پلاتفورمی ایران زمین و بالا زدگی و ذوب بخشی گوشته فوقانی (20 تا 30 درصد) در خلال یا قبل از کربونیفر فوقانی پرمین (همگام با رخداد کوهزایی هرسینین و آغاز ریفت زایی حوضه های نئوتتیس زاگرس و سنندج سیرجان) ایجاد شده و سپس در تریاس میانی فوقانی (رخداد سیمرین پسین) و ژوراسیک میانی فوقانی (رخداد سیمرین پسین) به ترتیب مورد هجوم گابروهای ایزوتروپ و دایکهای دیابازی قرار گرفته است.